>> درمان :
درمانهایی که برای کودکان بیش فعال به کار میرود میتواند به چهار گروه تقسیم شود:
1-آموزش والدین؛
2-آموزش معلمان؛
3-استفاده از کلاسهای مخصوص؛
4-درمان دارویی و درمانهای روانشناختی.
آموزش والدین و معلمان،بخش مهمی از درمان را تشکیل میدهد و شامل دو بخش زیر است:
الف)آموزش برای شناخت بیماری؛
ب)آموزش برای به کارگیری روشهای درمانی.
والدین باید این اختلال را به عنوان یک نقص خفیف در مراحل اولیه رشد مغز دانسته،به کودک خود به دید کودکی تنبل، نافرمان،شریر و فضول که اگر بخواهد میتواند رفتاری طبیعی داشته باشد،نگاه نکنند؛بلکه او را کودکی بدانند که تلاش میکند با ناتوانی خود،که خارج از کنترلش است،کنار بیاید.
والدین باید راههای دیگری برای تشویق،تقویت اعتماد به نفس و ایجاد احساس موفقیت در کودکشان بیابند.فعالیتهای ورزشی،هنری،فنی و اجتماعی میتواند فرصتهایی برای نمایان کردن تواناییهای این کودکان فراهم کند.این فعالیتها بالطبع تشویق بیشتری به دنبال داشته،میتواند آثار منفی حاصل از تجربههای بد و ناخوشایند قبلی(شکستها، طردشدگیها،تنبیهها و...)را بکاهد و جایگزین آن گردد.
البته والدین نباید تصور کنند که کودکانشان به دلیل این اختلال، مسئول اعمال نامطلوب و خلاف خود نیستند،بلکه کودک باید این گونه رفتارها را جبران کنند.برای این که کودکان قوانین را بیاموزند و از آن بیرون کنند،لازم است قوانین را برای آنها واضحتر،و از آن بیرون کنند،لازم است قوانین را برای آنها واضحتر،در فواصل کوتاهتر و در دفعات بیشتر بیان کنیم و سیستم تشویق و تنبیه قویتری را با آن همراه نماییم.
برخورد مناسب با کودکان مبتلا به بیش فعالی،به زمان، پشتکار،کوشش،مداومت،همکاری و هماهنگی زیادی نیاز دارد و به همین دلیل،والدین و مربیان باید همواره روحیهای با نشاط،شاداب،طنزپرداز و شوخ طبع را در خود حفظ نمایند.
منبع: انجمن روانپزشکی کودک و نوجوان ایران