گاهی اوقات علیرغم تمام تلاشهای والدین،فرزندان انگیزه کافی برای درس خواندن ندارند و یا در حین انجام تکالیف از تمرکز کافی برخوردار نیستند.
فرآیند یادگیری بدون تمرکز حواس و توجه لازم،نمیتواند انجام پذیرد.بسیاری از دانشآموزان علیرغم اینکه از ظرفیت هوشی متوسط یا بالاتر برخوردارند، صرفا به لحاظ اینکه دامنه توجه آنها فوقالعاده اندک است،قادر نیستند بهگونهای که انتظار میرود توفیقات چندانی در یادگیری مطالب و پیشرفت تحصیلی داشته باشند.
در واقع،«اختلال در توجه»امروزه از شایعترین اختلالات رفتاری در بین دانشآموزان بهویژه در سنین دبستان محسوب میشود. همواره بسیاری از والدین دانشآموزان و معلمان مدارس احساس نگرانی خود را از کمتوجهی یا بیتوجهی بعضی از کودکان اعلام داشته و طالب مشاوره،راهنمایی و کمک هستند.