2-حفظ استقلال فکری خویش
برای اینکه بتوانیم از فکر دیگران بخوبی استفاده کنیم، میباید خود صاحب فکر و اندیشه مستقلی باشیم.کسانی که دارای چنین اندیشهای نیستند، نمیتوانند بخوبی با دیگران مشورت کنند.
آنان با هر کسی که مشورت کنند، ناگزیرند فکر او را بپذیرند، زیرا خود ملاکی برای تعیین صحت و سقم افکار دیگران ندارند. چنین افرادی چشم به دهان دیگران میدوزند، و به همین جهت هر کسی هر چه بگوید، آنها ناگزیر به اطاعت از آن هستند.در حالی که افراد صاحب فکر و قدرت استدلال، وقتی با دیگران مشورت میکنند، نکات مثبت افکار آنان را دریافت کرده، نکات منفی و نادرست آن را به کناری میگذارند.
در چنین صورتی آنان از ابعاد مثبت اندیشههای دیگران
استفاده میکنند و از تأثیرپذیری از ابعاد منفی افکار آنان دور
میمانند.اینها از این طریق است که میتوانند فکر دیگران را در اندیشه خود
شریک گردانند و با اندیشه خود پیوند بزنند.
در مشورت با فرزندمان نیز
نباید هر آنچه آنان گفتند، ما اطاعت کنیم؛بلکه در مورد افکار ایشان هم
باید بخوبی بیندیشیم و درست را از نادرست تفکیک کرده، ارزیابی خود را به
اطلاع آنان برسانیم.