درونگرائی :
نشانه ->
برخی از نوجوانان در دوره بلوغ در خود فرو میروند و از جامعه و اجتماع دوری میکنند نمونههای بارز این نوجوانان چه پسر و چه دختر را غالبا در مدارس مشاهده میکنیم که حوصله هیچ کاری ندارند و بسوی هیچ فعالیتی هرچند جذاب باشد کشیده نمیشوند،گوئی هیچ تفریحی بر خاطر ناشاد آنها اثر نمیگذارد این حالت را در دختران بیشتر از پسران میبینیم و علت آن شاید محدودیتهای بیشتری باشد که دختران در اجتماع با آن روبرو هستند.معمولا تغییراتی که در این دوره در رفتار نوجوان حاصل میشود نشانه تحول شدیدی است که در روان او صورت میگیرد و سراسر وجود و رفتار او را تحت تاءثیر خود قرار میدهد.این افراد معمولا در این حالت دچار ضعف حافظه و عدم تمرکز حواس میگردند
چه کار کنیم بهتره ->
پدران و مادران با مشاهده این حالات در فرزندان خود دچار تشویش و اضطراب میشوند و از تغییرات بارزی که در رفتار آنها رخ میدهد شکایت میکنند،در صورتیکه این حالات کاملا طبیعی و بعلاوه زودگذر میباشد و جای نگرانی ندارد.درونگرائی اگر بحد افراط برسد البته یک نوع بیماری بشمار میرود و باید حتما چارهجوئی شود ولی هرگز نباید از این بابت نگران بود و بمحض مشاهده کمترین نشانه آنرا دلیل بر بیماری دانست.پدران و مادران بایستی این حقیقت را حتما بپذیرند که رفتار نوجوان در سن بلوغ چه بسا که با رفتار آنها ارتباط نزدیک دارد و بمنزله بازتاب آن بشمار میرود.بر پدران و مادران است که در این سن بحرانی از شتابزدگی و کم حوصلگی بپرهیزند و پسران و دختران نوبالغ خود را هر چند در این سن رفتار آنها غیر متعارف بنظر میرسد با روئی گشاده تحمل کنند تا این دوره بحرانی بگذرد و عوارض آن راه زوال پیش گیرد.
علت درون گرایی ->
درونگرائی در نوجوان در حقیقت تلاشی در جهت خودشناسی است یعنی شاختن(من) جدیدی که در وجود نوجوان آماده شکلگیری است.در این سن نوجوان درصدد شناخت خود است،حالتی که در روانشناسی از آن به "خود تربیتی"تعبیر میشود،در این حالت نوجوان درصدد تشخیص نیک و بد برمیآید و نمونههای مطلوب رفتاری را در وجود دیگران باز مییابد و آنها را بعنوان الگوی رفتاری برای خود انتخاب میکند.