گیتی :سلام ، من تعریف دبستان های سلام رو شنیده بودم برای مصاحبه در مقطع پیش دبستان برای سلام پیروز اقدام کردم. ابدا خوشم نیومد. مدیر مدرسه آقای تکبیری اول جلسه گفت برای این مقطع که قلم دست گرفتن رو بچه آشنا میشن و برای ورود به کلاس اول آماده میشن. بعد در فرمی که اطلاعات بچه جهت انجام تست دست ما داده بودن امتیازدهی هایی که برای کشیدن نقاشی داده بودن : یک لیست بالا بلند بود از کشیدن ادمک که کشیدن چانه ادمک ، کف دست، پیشانی،........ بالای بیست مورد بود که امتیاز دهی داشت. یعنی یک چیزی میگم یک چیزی میشنوید. حتی در همون جلسه یکی از والدین بلند از مدیر مدرسه توضیح خواست که شما دارین میگین در مقطع پیش دبستان میخواهین قلم گرفتن رو به بچه بیاموزید بعد یک همچین لیستی مورد امتحانتون هست که مدیر از پاسخ به این موضوع کلا طفره رفت. نکته پررنگ بعدی این بود که جهت مصاحبه تمام مقاطع رو دعوت کرده بودن در یک ساعت کلاس پنجمی و پیش دبستان و سوم ..... از همه بدتر این بود که بعد از انجام تست بچه ها رو با یک توپ والیبال بدون ناظر ول کرده بودن وسط حیاط که مثلا بازی کنن و سرگرم باشن تا صحبتهای مدیر تمام میشه. واضح است که بچه پنجمی و سومی با پیش دبستانی با یک توپ بزرگ خیلی هم بازی نمیشن و اصلا خطرناک بدون ناظر. که فرزند خود من، در حین بازی کلاس پنجمی هلش داد و ناراحتی و گریه به بار اومد . مورد منفی دیگه اش ، کلاس ها و نیمکت های بسیار بی کیفیت اون بود . تا جلوی جلوی تخته نیمکت چیده بودن ، اگر غیرانتفاعی اینه دولتی چی میشه. مدیر هم در حین صحبت کردن ، کلا بدون برنامه صحبت میکرد به جای اشاره به برنامه ها ، اهداف مدرسه کلا هرچی به ذهنش میرسید حرف میزد. من در مقایسه با جاهای دیگه که رفتم مثل مهرآیین، علامه طباطبایی کلا این مدرسه خیلی خیلی بی برنامه ، با مدیریت ضعیف، ناظم ها هم علیرغم روی خندانی که داشتن ابدا حس مسئولیت نداشتن. یعنی من شاخ درآوردم که این همه ناظم و معلم پیش تو کلاس و اتاق باهم پچ پچ میکردن لاقل یکی تو حیاط فقط از دور هم بچه ها رو نگاه میگرد کافی بود. ابدا علیرغم شهریه که میکردن هیچی خرج رفاه حداقل ظاهری مدرسه هم نکرده بودن. یک سالن بسیار سرد ، رو به عنوان سالن غذاخوری و سالن جلسات قرارداده بودن که کلا جلسه ما یخ زدیم. (با وجود وسیله فن گرمایش انرژی که گذاشته بودن). خیلی غیر استاندارد بود. در مجموع این مدرسه رو به هیچکس پیشنهاد نمیدم.
سلام عزیزم مرسی از نکاتی که گفتی و درسته که مدارس تو امتحان اولیه سوالاتی رو که بچه ها هنوز توانایی انجام اون رو ندارن عنوان میکنن که ببینن کی پیشرو تره و همینطور از دبستان بگیر تا دبیرستان و دانشگاه برای همینه که کلاس های آمادگی راه میفته حالا بحث کنکور چیز دیگه است اما در مورد دبستان ما باید یه زنگ خطر برامون باشه برای اینکه دیگه اون سیستم که به بچه ها چشم چشم دو ابرو یاد بدیم که خلاقیتشون کور بشه مرتد شده و اگر مدرسه ها ادامه بدن همچین شیوه ای رو که باعث بشه خانواده ها با بچشون کار کنن که دوباره فاجعه پیش میاد
واقعا بنظرمن این نکته مهمیه که مدرسه هوشمندانه بتونه سوالاتی رو مطرح کنه که همچین چالش هایی ایجاد نشه
در مورد امکانات باید بگم ای بابا دلم پره عزیزم هر مدرسه غیرانتفاعی رو که میبینی یه جور داستانی داره اگه سلام ننویسی باید بری ثامن که دوست من از روی ناچاری اسم پسرش رو نوشته کلاسا یه جور عجیبی هستن و در کلاسا انگار روبروی در کلاس دیگه جوریه که هیچ احساس مستقل بودن ندارن پله های خطرناک داره و یکی از کلاسها که قسمتی از راهرو هست و دو تا در داره از یه طرف سمت پله هاست که بچه های دبستانی اونم پسر بچه یهو جلو هم میپرن یا پرن از کلاس بیرون اصلا یه صحنه بسیار دلهره آوریه مدیرشونم که هیچ اختیاری از خودش نداره و موسس هم سختی به خودش نمیده برای بهبود امکانات و نکات اولیه کلاس
سلام ها هم که هر سال من میشنوم جاشون عوض میشه بیشتر هم همین سلام پیروز کلی هزینه برای جابجایی و درست کردن خونه های قدیمی غیر استاندارد برای مدرسه خوب معلومه داستان چی میشه
علامه ها که اوضاعشون یه ذره بهتره فقط از امکانات مدرسه خودشون خبر دارن من زمان تحقیق واقعا سخت اطلاعات گیر میوردم و یه گله اصلی من به علام همین بود اگر میتونستم راحت تر با خبر بشم توش چه خبره چه امکاناتی داره شاید اون رو انتخاب میکردم یا شاید انقدر تعدد مدرسه پیدا نمیکردم که البته من سعی کردم با ثبات توی همین مدرسه باشم تا به تغیر مقطع برسم
در حال بارگذاری...
۱۶٫۵m
۴٫۵m
۳٫۷m
۲٫۰m
۲۶٫۱m
۱۱٫۳m
۵٫۱m
۱۵٫۶m
۳٫۲m
۲۳٫۵m