ببخشید مگه مدارس ایران مثل مدارس ژاپن هستن که توش اشپزی و کارای دیگه یاد بچه ها بدن که جذاب باشه بچه ها نصف عمرشون رو باید پشت نیمکت های سفت بگذرونن و چیزایی یاد بگیرن که البته یاد نمیگیرن و مادرهای بدبخت تو خونه سعی میکنن با مصیبت به بچه ها یاد بدن اموزش و پرورشی که هیچ جذابیتی واسه بچه ها نداره و فقط بالاجبار ساعتهایی از عمرشون رو توش هدر میدن بعد میشن یه دیپلمه یا لیسانسه بیکار حالا پنجشنبه هم باز باشن مدرسه ها که چه گلی به سر بچه های این مملکت بزنه بچه ها تو حیاط مدرسه پسرونه فقط درگیری و خشونت و الفاظ ناخوشایند از هم یاد میگیرن که ادم واقعا شرمش میاد بچشو مدرسه بفرسته وقتی هم شکایت میکنی میگن نیرو کم داریم بودجه نداریم بعضی اولیا رو هم به عنوان نماینده وارد مدارس میکنن که من هنوز قضیه اینو نفهمیدم چیه خداییش اگه قراره بار اموزش رو دوش خانواده ها باشه یه روز دیگه هم مثلا دوشنبه رو تعطیل کنن که مادر فلک زده برسه که به فرزندش اموزش بده و اموزش رو حداقل ازین حالت ملا لغتی و اموزشهای صد من یه غاز تبدیل به اموزشهای مهارتی کنن که به درد اینده این بچه ها بخوره تعدادی ازین بچه ها بعد از دبستان درس رو کنار میزارن و خودشون هم نمیدونن تو این شش سال چی و چرا یاد گرفتن