مورچه و ملخ
یک روز سرد زمستانی، جمعی از مورچه ها مشغول خشک کردن مقداری ذرت بودند که در هوای مرطوب پاییز، نمدار شده بود.
ملخی نیمه مرده، یخ زده و گرسنه، پیشِ یکی از مورچه ها رفت.
ملخ با بی حالی گفت: « لطف کن و یک یا دو دانه از ذرتهایت را برای نجات جانم به من بده »
مورچه فورا گفت: «ما شب و روز کار کرده ایم تا این ذرت ها را به اینجا آورده ایم. چرا باید آنها را به تو بدهیم؟ تابستان گذشته، وقتی که باید غذا جمع آوری میکردی چرا این کار را نکردی؟»
ملخ گفت: « آه! من برای این جور کارها وقت نداشتم. من به جای اینکه ذرت انبار کنم، مشغول آواز خواندن بودم »
مورچه به نحو مسخره ای خندید و گفت: « در این صورت می توانی تمام زمستان را به جای غذا خوردن، آواز بخوانی » و بدون گفتن کلمه ای دیگر، به سر کارش برگشت.
نتیجه گیری :
اسلام به ما می آموزد که باید به فقرا کمک کنیم، اما این را نیز به ما آموخته است که باید سخت کار کنیم تا محتاج دیگران نشده و برای نیازمندی های روزمره، به لطف دیگران تکیه نکنیم .

در حال بارگذاری...