داستان روباه و انگور
روزی روباهی که به جستجوی مقداری غذا می رفت بسیار گرسنه شد. او همه جا را جستجو کرد، اما چیزی پیدا نکرد که بتواند بخورد.
سرانجام ، همانطور که شکمش غار و غور میکرد ، به دیوار باغی برخورد کرد. در بالای دیوار ، او چشمش به بزرگترین و آبدارترین انگوری که تا به حال دیده بود افتاد.
آنها رنگ بنفش زیبایی داشتند و به روباه می گفتند که آماده خوردن هستند.
روباه برای رسیدن به انگور مجبور شد به هوا بپرد. هنگام پریدن ، دهانش را برای گرفتن انگور باز کرد ، اما موفق به کندن انگورها نشد. روباه دوباره تلاش کرد اما دوباره ناموفق بود.
چند بار دیگر تلاش کرد اما مدام ناکام می ماند.
سرانجام ، روباه تصمیم گرفت که منصرف شود و به خانه خود برود.در حالی که دور می شد، زمزمه کرد: "من مطمئن هستم که انگورها ترش بودند"
نتیجه اخلاقی :
هیچ چیز آسان بدست نمی آید .
هرگز چیزی را که نتوانسته ایم بدست بیاوریم تحقیر نکنیم.

در حال بارگذاری...