اگر فرزند تفکری یا احساسی دارید؛
راهکارها؛
*کودکان تفکری نیاز دارند بدانند چرا باید کار یا وظیفه ای را انجام دهند یا چرا و دلیل هر چیزی را می پرسند و در دانستن دلیل مصر هستند و والدین بهتر است پاسخ آنان را با دلایل روشن و منطقی بدهند چون اگر آنان پاسخ نگیرند مشغولیت ذهنی پیدا می کنند اما کودکان احساسی همین قدر که با پیام دهنده ارتباط خوبی داشته باشند کافی است و حرف او را می پذیرند.
*اگر می خواهید انتقاد کنید دقت کنید که کودکان احساسی باید انتقادشان بصورت ساندویچ باشد یعنی یک تعریف،یک انتقاد،یک تعریف که برآیند تعریف از آنان بیشتر باشد و به این شکل هم ارتباطتان با آنان بهتر می شود و هم انتقاد سازنده تر و مؤثرتر می شود اما در مورد کودکان تفکری انتقاد راحتتر است همینقدر که با دلایل گفته شود خوب است و اگر با یک تعریف باشد که چه بهتر.
*اگر فرزند احساسیتان یکهو می گوید که جایی نمی آید یا چیزی مثلا دارویش را نمی خورد به جای چون و چرا کردن از او بپرسید که چیزی شده یا مشکلی داری نه این که بگویید "اگر دلیل خوبی نداری بحث تمام است و باید بیایی یا آنرا بخوری". با گوش کردن فعال می توانید به او کمک کنید تا دلیل یا فکرش را بیان کند(گوش کردن فعال:توضیحات کودک را با خونسردی بشنوید و با او آنرا مرور یا جمع بندی کنید تا اگر سوء تفاهمی پیش آمده با توضیح کودک حل شود و اگر خود کودک مطمئن نیست با توضیحاتی که می دهد خودش هم مطمئن شود و محتوا و اساس پیام کودک را محترم بشمارید,شنونده باشید نه نصیحت کننده).اگر گفت نمی دانم می توانید بگویید "حس خاصی داری؟" یا "نگران چیزی هستی؟" یا ... و سعی کنید او را بفهمید و درک کنید نه اینکه در مقابل او با دلیل و منطق بایستید چون احساسات در آنان قوی است باید در احساسات آنان کاوش کنید .در مقابل در کودکان تفکری می توانید با دلیل و منطق پیش بروید البته آنان هم به درک شدن نیاز دارند چون منطق در کودکان محدود و کمی شخصی است.
*به فرزندتان خلاصه کردن گفتگوها(پیام خودشان و پیام طرف مقابل) را بیاموزید و خودتان هم بیاموزید تا از ایجاد سوء تفاهم هایی که می تواند برای والدین یا فرزند احساسی پیش آید جلوگیری کنید.
*کودکان احساسی چون تأیید را دوست دارند ممکن است خود را با دیگران مطابقت دهند و استقلالشان دچار مشکل شود پس باید ارزیابی شخصی و ارزشمند بودن نظرات خود را بیاموزند و به خودشان و علائق شان احترام بگذارند که برای این کار نیازمند دادن حس ارزشمند بودن و توجه شما به علائق آنان و دادن فرصت تحلیل خودشان اگر حتی ناقص یا اشتباه باشد می تواند مفید باشد .بر عکس در کودکان تفکری ارزشهای شخصی خیلی هم جدی است و آنان باید کمی هماهنگی و انعطاف با دیگران را بیاموزند.
*برای تحسین کردن کودکان چه تفکری و چه احساسی باید تحسین صادقانه و صمیمانه باشد.برای کودکان تفکری تحسین باید مشخص و واقعی باشد و بزرگترها از آنها تقدیر کنند. دادن چالش بزرگتر به آنها به دلیل موفقیت قبلی و گرفتن نظرشان در تصمیم گیری ها می تواند برای آنان حس موفقیت و شایستگی ایجاد کند. در مورد کودکان احساسی ذکر نام آنان در تحسین و گرفتن او در آغوش و لبخند زدن و اظهار نظر شخصی بزرگترها تک تک می تواند جالب باشد.