چالش هدیه دادن به فرزندان ؛
همه مامان و باباها و بزرگترهای مهربون حتما در یک مناسبت خاص برای یک کوچولو هدیه ای با توجه به علائق و گفته های مستقیم و غیرمستقیم او البته قبل از موعد آن مناسبت تهیه کرده اند اما وقتی آن را به کودک دادند او گفته"من دیگه عروسک یا رباط نمی خوام من حالا یه اسکت برد یا کفش اسکیت می خوام".اغلب ما بزرگترها ناراحت و عصبانی می شویم و می گوییم"تو مدام تصمیت رو عوض می کنی و خیلی خودخواهی،حتی نمی تونی یک تصمیم ساده بگیری".توی این موقعیت بزرگترها ناامید و عصبانی می شوند اما کودک سردرگم می شود و درک نمی کند که چرا والدین عصبانی هستند.
این موقعیت مخصوصا برای والدین قضاوتی که دوست دارند همه چیز روی نظم و برنامه ریزی باشد اما فرزند شان دوست دارد دستش برای انتخاب تا آخرین لحظه باز باشد ، زیاد تکرار می شود.
راه حل ها؛
*می توانید به فرزند تان بیاموزید که به جای گفتن "من اسکیت برد می خوام" بگوید "من فکر می کنم اسکیت برد می خوام اما مطمئن نیستم".به این ترتیب بزرگترها هم متوجه شک و عدم قطعیت او در تصمیم گیری می شوند و تصمیم درستری می گیرند.
*می توانید یک بازه زمانی تعنین کند مثلا بگویید"تا شب قبل از روز تولدت می توانی تصمیمت را قطعی کنی و از آن به بعد نمی توانی تصمیمت را عوض کنی".با این کار هم شما امکان تهیه هدیه را به موقع دارید و هم کوچولوی ما فرصت بیشتری برای عوض کردن تصمیمش داره و دستش بازتره.
*اگر هم در شرایطی تصمیمش رو عوض کرد به او می گویید که در مناسبت بعدی می تواند اون هدیه را دریافت کند و این قانون همیشگی است.
عزیزان با شناخت و درک شما از فرزندانتان و آنها از شما احترام و صمیمیت متقابل در خانواده بیشتر می شود و رضایتمندی در خانواده رشد می کند.