مطلبی خوندم شاید برای شما هم جالب باشه
آیا پدر و مادر صبوری هستید و تحمل شیطنتهای فرزندتان را دارید یا نه ؟
والدین عزیز،رفتار شما با فرزندانتان بیشتر اوقات آینه ای است از رفتار
والدین شما با خودتان در کودکی(البته تیپ شخصیتی شما ،همسر و فرزند یا
فرزندانتان نیز در این میان جزء عوامل مهم است).
از مهمترین علل کم تحملی و بی حوصله شدن والدین قضاوتها و سوء تفاهمهای
بین آنان و فرزندانشان است که به علت عدم شناخت و درک متقابل صورت می گیرد.
علت دیگر می تواند فراموشکار بودن والدین باشد که یادشان رفته که خودشان
روزی برای یک هیجان و تجربه جالب کارهای عجیب و غریبی می کردند.
علت
بعدی تفاوت شخصیتی باشد مثلا یک پدر یا مادر تفکری و قضاوتی به سختی می
تواند چهارچوبهای فکری و اخلاقی خود را کنار بگذارد و با شیطنت ها و تجربه
های فرزندش همراه شود یا اگر همراه شود خیلی زود توان تحمل خود را از دست
می دهد.
موضوع رفتار والدین خودتان با شما در کودکی نیز ،لطفا بدون
قضاوت آنان را باور و پذیرش کنید چون هرگونه حس مثبت یا منفی زیادی نسبت به
کوچکترین رفتار،گفتار یا احساسات والدینتان در کودکی نسبت به خودتان،شما و
فرزندتان را در این زمان اذیت خواهد کرد چون روان شما در این قسمت گره
دارد و نمی تواند به خوبی عمل کند و ممکن است عکس العمل های نامناسب یا
شدید در مقابل فرزندتان بخرج دهید.
در مورد شیطنتهای بیش از حد
نیز می توانم بگویم که عزیزان کودکان ما چون تجربه ندارند و دنیا را برای
اولین بار تجربه می کنند خیلی از ما متهورتر و شجاعترند،پس لطفا ترس هاو
باورهایمان را به آنان القاءنکنیم و بگذاریم که آنان سبک بالتر و خلاقتر با
زندگی روبرو شوند.
البته می دانم که دور ایستادن و خطر کردن فرزندان
را تماشا کردنٰ خیلی چالش بزرگی است اما می توانیم آماده و مترصد در کنار
آنان باشیم که در مواقع لزوم عکس العمل نشان دهیم و آنان را بازداریم.
عزیزان رفتار با فرزندان درست مثل الاکلنگ سواری است که گاهی سمت کنترل
بالاست و گاهی سمت آزادی نباید این الاکلنگ را در هیچ حالتی در حال سکون
نگاه داشت.