شاید با توجه به آغاز فصل مدرسه این سوال توی ذهن شما هم پیش بیاد:
چرا فرزندم اینقدر روی زمانبندی حساسیت دارد؟
یکی از چالشهای مهم والدین با فرزندان تفاوت تیپ شخصیتی آنان است که منجر به درک متفاوتی از زمان و واکنش به آن می شود.
باید بدانید که کودکان و والدین قضاوتی روی زمانبندی و چارچوبهای زمانی بشدت حساسیت دارند و نتیجه گرا هستند و برعکس آنان کودکان و والدین احساسی درک درستی از زمان و چارچوبهای زمانی ندارند و فرآیند برایشان مهمتر از نتیجه است (فرآیندگرا).
مثلا مادری که صبح می خواهد فرزندش را به مدرسه برساند با اینکه قول داده او را ساعت 7 به مدرسه برساند 7 را حدود 7 فرض می کند و فرزندش را 7/10 به مدرسه می رساند این مادر چون ادراکی است برایش رساندن فرزندش حول و حوش 7 به مدرسه مهم است اما برای فرزند قضاوتی او که 7/10 با علی دوستش قرار گذاشته کاردستی اش را به او نشان دهد و راجع با آن با او صحبت کند این موضوع یک بی مبالاتی از طرف مادر است که مادر آن را اصلا درک نمی کند.
همین حالت هم برای والدین قضاوتی پیش می آید که چون سرویس مدرسه سر ساعت 6/45 درب منزل است از ساعت 6/30 به فرزند شهودیشان که مدام دور خود می چرخد و وقتش را یک جوری به قول آنان تلف می کند مضطربند و هی به او تذکر می دهند که "آماده شدی؟" و "وسایلت را جمع کردی؟" اما فرزندشان فکر می کند که دارد تلاشش را می کند.
عزیزان همانطور که می بینید بیشتر تنش های والدین و فرزندان به علت تفاوت شخصیتی است و هیچکدام قصد ندارید یکدیگر را اذیت کنید بلکه همدیگر را به خوبی درک نمی کند و دچار سوء تفاهم می شود.لطفا بیشتر بیاموزید و یکدیگر را بیشتر بشناسید.
لطفا از تجربیاتتون بگید