تفسیر نقاشی کودکان

رنگ‌ها
بين نقش رنگ و زندگي كودك يك حالت متواري است. 3 تا 6 سالگي كودك تحت تاثير فشارهاي دروني است و علاقه وافري به رنگ دارد و استفاده از رنگ بر شكل ظاهري مقدم است. هر چه سن بالاتر مي‌رود، وابستگي بر رنگ، كم و توجه بر شكل و ظاهر آن بيشتر مي‌شود. هر قدر كودك كوچك‌تر باشد از رنگ‌هاي زنده‌تر استفاده مي‌كند. كودكاني كه در كودكستان هستند، بيشتر از رنگ‌هاي گرم و تند استفاده مي‌كنند. برخلاف كودكاني كه در خانه نقاشي مي‌كنند و از رنگ‌هاي سرد استفاده مي‌كنند كه به علت مشكلات عاطفي و رواني است.
فقدان رنگ در قسمت‌ يا تمامي نقاشي دليل بر خلاء عاطفي يا گرايش‌هاي ضد اجتماعي است. كودكان سازگار در نقاشي خود به طورمتوسط از 5 رنگ استفاده مي‌كنند. كودكان گوشه‌گير 1 يا 2 رنگ به كار مي‌برند. كودك براي انتخاب رنگ‌ها فقط تحت تاثير احساسات و علايق خود قرار دارد؛ مثلا ممكن است چمن را بنفش بكشد چون هم رنگ بنفش را دوست دارد و هم چمن را كشيده است.

نماد رنگ‌ها
رنگ‌ها تحت تاثير عوامل جسمي و رواني، معاني مختلفي دارد. رنگ‌ها به دو دسته رنگ‌هاي گرم(زرد، نارنجي و قرمز) و رنگ‌هاي سرد(آبي، سبز و بنفش) است. رنگ‌هاي گرم حالت تحريك‌دهنده و سبب فعاليت و جنب و جوش، حس روشني،‌ شادي، مولد و ... است ولي رنگ‌هاي سرد،‌ حس انفعالي يعني سكون و بي‌حركتي و ... دارد. رنگ‌هاي خنثي(خاكستري) مبين درونگري، آغشته‌سازي، استدلال، خودمختاري و ... است. سياه نشانه ترس، اضطراب و تشويش است. قرمز معناي تحرك را در بردارد. نارنجي بيانگر آرامش و خوشي است. سبز، گوياي زندگي و آبي و بنفش نشانه داشتن تمايلات درهم برهم است. رنگ‌هاي گرم در كل نشانه علاقه و صميميت است و رنگ‌هاي سرد و تند، نشانه كودكاني است كه نظارت شديد در خانه داشته و مشكلات رواني و عاطفي دارند.