حوصله هیچ کسو نداشتم تنها فکرم این بود چجور کار سعیدو تلافی کنم،به چه جراتی منو تحقیر کرده بود. آها یهو رضا رو بادم افتاد، دوست مهسا بود اره اره اون میتونه کمکم کنه .گوشی بدو از کیفم برداشتم ،همین که میخواستم زنگ بزنم صدای مامانم بلند شد پروانه پروانه گفتم باشه الان مبام اه نمیزارن ادم یه لحظه تو خودش باشه.به مهسا زنگ زدم گفتم :رضا رو میگی شماره سعید رو پیدا کنه گفت:دختر بی خیال شو گفتم :همین که گفتم ،میگی یا نه
با یه حالت اجبار گفت: چیکارت کنم پرپری
گفتم: منتظرم هر چه زودتر بهتر با بای
گوشی قظ کردمو رفتم ....