
zohreh naji :
بله درست می فرمایید حال باید چیکار کرد؟

من در جایی مطالعه کردم که :
ـ فرزندتان باید مهارتهای جسمانی را بیاموزد تا بتواند زمانی که پدر و مادر در کنارش نیستند از پس کارهای شخصی خویش برآید. برای مثال به فرزندتان یاد بدهید، از عهده بستن بند کفشها، دکمه لباسش و... برآید، تا مورد تمسخر همکلاسیهایش قرار نگیرد.ـ فرزندتان باید مهارتهای ذهنی را هم یاد بگیرد. برای نمونه، فرزند دلبندتان باید نام و نام خانوادگی، نشانی منزل و شماره تلفن را بلد باشد. همچنین باید بتواند راجع به حوادثی که در محیط مدرسه برایش اتفاق میافتد واضح و روان صحبت کند.
ـ فرزندتان باید مهارتهای اجتماعی را نیز بیاموزد، زیرا مدرسه یک محیط اجتماعی است. مهارتهایی شامل این موارد:
الف) فرزندتان باید شناخت دقیقی از تواناییها، افکار، احساسات، عقاید و هیجانات خود داشته باشد.
ب) شما باید به فرزندتان خطرات موجود در محیط زندگی را بگویید و همچنین راههای پیشگیری از این خطرات را به او بیاموزید. مثلا با افراد غریبه همصحبت نشود، از آنها چیزی نگیرد یا ویژگیهای یک دوست خوب را بداند یا اگر گم شد، پیش پلیس برود و... .
ج) فرزندتان باید بتواند علاوه بر ارتباط برقرار کردن با شما و معلمش با همکلاسیهایش نیز ارتباط برقرار کند.