برای گریهها راهحل پیدا کنید
برخی بچهها شرایط سختتری برای رفتن به مدرسه دارند و ممکن است هفتهها برای رفتن به مدرسه گریه کنند و از شما خواهش کنند آنها را به مدرسه نبرید. بچههایی هم هستند که با خوشحالی مدرسه را شروع میکنند اما بعد از 3 هفته وقتی میخواهید از آنها جدا شوید شروع به گریه میکنند. بیشتر بچهها اوقات خوبی را در مدرسه تجربه میکنند اما از تنها ماندن در مدرسه ناراحت میشوند. به نظر سنگدلی میآید که فرزند گریانتان را ترک کنید اما باید بدانید هر بچه گریانی بعد از چند دقیقه آرام میشود. صبوری و دلسوزی ممکن است کار دستتان دهد. با کودک صحبت کنید و آنچه موجب ترس او شده را باهم کشف کنید. شاید در همین کشف و شهودها تازه بفهمید تنها نگرانی کودک این است که نمیتواند کاپشنش را تنش کند. خب این را میتوانید با هم تمرین کنید و به او بگویید اگر به مشکلی برخورد معلم آنجاست و میتواند کمکش کند. در برابر گریههای کودک مقاومت نشان دهید مثلا دوباره برنگردید و او را بغل کنید. حتی اگر برای شما هم سخت است که گریههای فرزندتان را ببینید هیچ وقت بدون خداحافظی او را ترک نکنید. ممکن است از اینکه او را با این حال ترک میکنید احساس گناه کنید اما این وظیفه معلم است که این مسئله را حل کند هرچند میتوانید به معلم کمک کنید و اطلاعاتی درباره آنچه میتواند کودکتان را آرام کند به او بدهید تا او توجه کودک را به خود جلب کند. به یاد داشته باشید این گریهها همیشگی نیستند و کودک شما کم کم به معلم و روزهای مدرسه عادت خواهد کرد.