دبیرستان دوره دوم پسرانه دولتی شهدای هفت تیر منطقه 18

مدرسه نیما یوشیج:
من پسرم پارسال در این مدرسه بود پایه پیش دبستان و میخوام برای دوستانی که در انتخاب مردد هستن کمی از این مدرسه شرح بدم:
یک اینکه این مدرسه همونطور که همه میگن به شدت محیط خشک و پادگانی داره
دو اینکه فشاری که به بچه ها میاره بیش از حد عرف و بسیارررر زیاده طوری که خیلی از بچه ها رو متنفر میکنه از مدرسه
سوم اینکه هربچه ای باخودش سنجیده نمیشه که مثلا روند مثبت داشته یا نه بلکه باید همه در یک سطح باهوش و بی ایراد باشن
برای مثال هیچ توجیهی نداره که یه بچه به موسیقی یا مثلا نقاشی علاقه مند نباشه من پسرم در رنگ آمیزی کمی از خط بیرون میزد یک دایره گنده قرمز میکشیدن دورش طوری که الان بیزاره از نقاشی
و اینکه مدیر مدرسه و خانومشون که رسما همه کاره مدرسه هستن یه خانم متکلم وحده هست که فقط خودش حرف میزنه و شنوده نیست
بخش زبانشون هم به حدی فشار میاره که باید فقط انگلیسی در کلاس صحبت کنید و حتا اجازه دسشویی رو انگلیسی بگیرید که در طول سال چندین بچه جاشون رو خیس کردن چون نتونستن به معلم حالی کنن که دسشویی دارن
و اینکه مدرسه هیچ خدماتی در طول سال نداره و به ما گفتن سه تا اردو داره فقط یکبار بردن
در نهایت پارسال بدترین سال زندگیه من بود