دبیرستان دوره اول (راهنمایی) پسرانه هیات-امنایی افتخاری منطقه 14

ویژگی های یک مشاور تحصیلی خوب
مشاور خوب عمدتا به یاری خود فرد، مشکل او را حل می کند. یعنی به او کمک می کند تا تفکر، احساسات، اندیشه و تصمیم گیری خود را تغییر داده و در نهایت بتواند نوع رابطه خود را با دنیای اطرافش تغییر دهد. در این میان تاثیر دنیای بیرون فرد یعنی خانواده، دوستان و محیط اطرافش نقش کاتالیزور را ایفا می کنند تا شخص زود تر به اهداف تعیین شده دست یابد.
در برنامه ریزی درسی مهم ترین نکته توجه به تفاوتهای فردی می باشد. نباید برای همه ی دانش آموزان یک نسخه برنامه ریزی پیچید. درست مانند مریض های مختلفی که هیچ گاه با یک نسخه ی یکسان قابل درمان نیستند.
همان طور که یک پزشک خوب برای درمان مریضش خوب به حرف های او گوش می دهد و ایشان را به طور دقیق معاینه می کند تا در تشخیص دچار اشتباه نشود، مشاور خوب هم باید دانش آموز را کاملا بشناسد و مشغولیات فکری او را بداند و بهترین زمان های مطالعه دانش آموزان را بر اساس ارتباط بین دانش آموز و اولیا، دوستانش، تفریحات و سرگرمی هایش در نظر بگیرد و برنامه درسی خود را اعلام نماید.
یک مشاور خوب باید بداند، دانش آموزی که برنامه درسی می خواهد اولا خودش باید بخواهد نه به اصرار خانواده و اطرافیان به این کار وادار شود. دوما هدف گذاری در برنامه ریزی درسی را به دانش آموز نشان دهد که بعد از هر برنامه باید به چه هدف هایی دست یابد به عنوان مثال میزان درصد تست زنی یک درس را از همان اول تعیین نماید. سوما به دانش آموز بفهماند در کنار رقابت با دیگران خود را یکی از رقیب های اصلی با خودش در کنکور بداند و در شروع برنامه و پایان آن نتیجه این رقابت را احساس کند. چهارما حتما باید با برنامه ریزی مناسب و صد البته پیشرفتن، مطابق آن برنامه ریزی صورت گیرد.




تخصص. مشاور باید در زمینه مشاوره تخصص داشته باشد و تخصص چیزی نیست که به راحتی به دست بیاید در غیر این صورت اسمش تخصص نیست ! تخصص در زمینه مشاوره یعنی داشتن آگاهی و اطلاعات از روش یادگیری انسان، آشنایی با نظریاتی که در این باره وجود دارد و توان به کارگیری این دانش غنی در جلسات مشاوره. دوستی که رتبه عالی در همین کنکور روانشناسی را کسب کرده ممکن است در زمینه مشاوره تخصص کافی نداشته باشد و به عنوان مثال رشد و مرضی اش را پایین زده و صرفاً با یک درصد بالای 90 درصد در درس زبان نقائصش را به طور کاذب پوشش داده باشد؛ یا مثلاً ممکن است این دوست ما اساساً اطلاعات کافی از نوع برنامه ریزی مطالعاتی صحیح، روش‌های صحیح مطالعه و امثالهم نداشته باشد و نتواند دانشجویی را که تصمیم گرفته با روشی جلو برود که متفاوت از آنچه او در سال کنکورش تجربه کرده است، به خوبی راهنمایی کند و اسیر پیش‌فرض‌ها و تجربه‌های شخصی و ناقص خود باشد. اما مشاوری که تخصص در زمینه کارش کسب کرده، برایش فرقی نمی‌کند دانشجویی که به او برای برنامه ریزی مراجعه کرده تغییر رشته ای است یا غیرتغییررشته‌ای، متاهل است یا مجرد، خانم است یا آقا و ... . این فرد به کمک مهارت‌های مشاوره‌ای که آموخته‌ است و در جراین تجربیاتش‌ می‌تواند غنی‌تر هم بشود، می‌تواند هر نوع دانشجویی را به بهترین شکل درک کرده و سپس راهنمایی لازم را ارائه کند. البته در این بین همکاری دانشجو نیز از اهمیت فراوان برخوردار است.