دبیرستان دوره اول (راهنمایی) پسرانه هیات-امنایی بهروز پندی منطقه 6

.من دخترمو تابستون که شروع پیش دبستانیش بود کذاشتم واله و وقتی این همه فشار رو دیدم که هنوز مدرسه شروع نشده.. پشیمون شدم و درش اوردم...و خیلی خوشحالم از این بابت... واله واقعا بده از خیلیها اینو شنیدم تو اتوبوس... مترو...پارک... حتی تو سوپر مارکت...چون می خواستم ببینم واقعا اینجوریه یا فقط جند نفر می گن.. بعد مطمئن شدم...اونجا خلاقیت و استعداد بچه هارو می گیرن.. مادرها اشتباه می کنن فکر می کنن بچشون اونجا خیلی چبزها یاد کرفته ولی نمی دونن که این فشاره که باعث یادگیریشون شده و از اون طرف اعتماد به نفس بچه رو می گیرن..بچه باید شاد باشه.. خوشحال باشه...نه اینکه شادیش ازش گرفته بشه و مثل رباط بشه اروم و سربزیرو دانشمند...این برای اینده خودش خیلی بده..خطرناکه..