پیش دبستان و دبستان پسرانه شاهد فرزندان امام منطقه 3

سلام از همه کسانی که من را راهنمایی کردند.ممنون هستم.با توجه به پرس و جوهایی که از افراد مختلف کردم به نظرم یک مدرسه دولتی خوش نامی که نزدیک منزل باشه،به خصوص مدارس هیان امنایی که والدین هم دراداره یا برنامه ریزی ها ی مدرسه نقش دارند( به خصوص برنامه های فوق العاده)، از یک غیر دولتی (غیرانتفاعی) دور از خونه برای سن دبستان بهتره. مخصوصا اینکه به سطح طبقاتی خانواده و منطقه ای که مدرسه دران قرار گرفته هم باید توجه بشود.چون غیر دولتی (غیرانتفاعی) باید خیلی مطمین باشد که در نتیجه احتمالا ممکنه از منزل دور باشه سرویس و رفت و امد خودش می شه یک دلمشغولی روزانه برای بچه و مادر و پدر.وگرنه از خیر غیر دولتی (غیرانتفاعی) های معمولی باید کلا گذشت که ضرر ان بیشتر از نفعشه.همسرم از یکی از دوستانش که استاد روانشناسیه در این مورد پرسیده بود ایشان معتقد بودند بهتر است بچه به مدرسه دولنی برود که والدین هم در منزل روی درس خواندن بچه نظارت داشته باشند.از طرفی کیفیت کلاس های فوق برنامه تخصصی بیرون از مدرسه بالاتر از کلاس های داخل مدرسه است.البته یک مادر و پدر پیگیر و خستگی ناپذیر، باید وقت بگذارند و بچه را به کلاسهای مورد علاقه اش ببرند به خصوص زبان.این کار اسانی نیست.اما خوب هزینه هم خیلی مهم است.گاهی خانواده ها از پس هزینه غیر دولتی (غیرانتفاعی) و کلاس ها هر چهقدر باشند، بر می آیند خوب ازادی عمل بیشتری برای تصمیم گیری دارند به شرطی که به بهانه غیر دولتی (غیرانتفاعی) از هزینه کردن برای سایر مهارت اموزی ها شانه خالی نکنند.از طرفی کودک از نظر جسمی و فکری توان رفتن به کلاس را داشته باشد.به هر حال به نظرم مدرسه دولتی بچه ها را مستقل تر و قوی تر بار می اورند که برای اینده پر پیچ و خم و اجتماع گرگ که اصلا هم همگن نیست  آماده باشند البته دبیرستان بحثش کاملا متفاوت است و برای انتخاب ان باید حتما از کیفیت اموزش اطمینان حاصل کرد .من خودم مدرسه دولتی رفته ام و اصلا انطور که می گویند بی تفاوت نسبت به بچه ها نیستند.تازه من شهرستان بودم.تهران که سطح اموزش بالاتر است و والدین هم نسبت به گذشته ارتباط و نظارت بیشتری دارند.تازه اصل مدرسه اول به معلمش است که ان هم خیلی دست والدین نیست .کمی هم شانسی است.به خصوص معلم کلاس اول.به هر حال امیدوارم همه تصمیم خوب و مناسب بگیرند.