پیش دبستان و دبستان دخترانه دولتی ایزدپناه منطقه 14

زمانی که ما تلاش نمی‌کنیم تا رفتار«بد»کودک را درک‌ کنیم،در واقع نیازهای آنها را نادیده می‌گیریم،برای مثال، برخی مواقع کودکان به‌طور مرتب رفتار پرخاشگرانه دارند؛ بیشتر از آنچه که ممکن است از کودکان سن آنها انتظار رود. این مساله ممکن است به دلیل تعارض در خانه،قلدری در مدرسه یا رقابت با خواهر و برادرها باشد.اغلب آنچه که ما آن را رفتار بد می‌نامیم نشانه مهمی است که نشان می‌دهد کودک در معرض آسیب قرار دارد.پژوهش‌ها به‌طور مرتب‌ نشان داده‌اند ک الگوی مداوم رفتارهای ضداجتماعی،برای‌ مثال خصومت و قلدری کردن،واکنش‌های کودکان به‌ نوعی احساس قربانی شدن است.کودکان،اغلب،زمانی‌ که راه مناسبی برای اینکه نشان دهند که مورد آسیب‌ قرار گرفته‌اند پیدا نکنند،آسیب را به صورت پرخاشگرانه‌ برون‌ریزی می‌کنند.

شرم به خودی خود می‌تواند علت زیربنایی رفتار دشوار باشد.از آنجایی که شرم،قضاوتی از سوی فردی با قدرت‌ بیشتر از کودک است،موجب می‌شود که کودک احساس‌ کوچکی و ناتوانی کند.برخی مواقع کودکان اوضاع را به سود خود عوض می‌کنند:آنها این ناتوانی را با یافتن‌ فردی دیگر بازیابی می‌کنند،معمولا فردی که از خودشان‌ کوچک‌تر یا آسیب‌پذیرتر است.

کودکان معمولا به شدت به حال و هوای محیط خود حساس هستند؛آنها تنش بین والدین یا دیگر اعضای‌ خانواده را درک می‌کنند.برخی مواقع رفتار«شرارت‌بار» می‌تواند روش کودک برای واکنش به این تنش باشد.

زمانی که به کودکان توجه کافی شود،زمانی که عطش آنها برای بازی کردن،کشف کردن و ارتباط انسانی خوشایند ارضاء شود کودکان بسیار کمتر پرخاشگری می‌کنند.رفتار برانگیزنده می‌تواند نشان‌دهنده ملال آنها باشد یا شاید نیاز به مقداری اشتغال خوشایند با کسی که عصبی نیست؛ کسی که زمان و انرژی دارد.

در نهایت،کودکان ممکن است به دلیل خستگی بیش از حد،بدخلق یا دشوار شوند.در این مورد؛آنچه که رفتار «بد»تلقی می‌شود،می‌تواند راه کودک برای بیان این باشد