پیش دبستان و دبستان پسرانه دولتی کیایی منطقه 1

سلام عزیزان ، واقعا دوران پیچیده ای هست عزیز فکر نکنی توی یکی دوتا مدرسه مشکل هستا باور نمیکنی که حتی توی مدرسه پسری هم با این همه اسم و رسم برامون چه اتفاقی افتاد که دوباره ذهن من و مادرای دیگر و بهش مشغول کرده
همونطور که گفتم با کلی کلنجار با خودم و تاکید همسرم دوباره اسم پسری رو سلام پیروز نوشتم و البته موقع ثبت نام از مدیرش خواهش کردم بهم قول بده حیاط مدرسه رو بزرگ تر کنن (همونطور که میدونین حیاطشون خیلی کوچیکه و بچه ها واقعا استفاده ای از زنگ تفریح ندارن و خودتونم میدونین پسر بچه بمب انرژی و تحرکه !) اما ایشون به من قول نداد و گفت اگر شد باشه اما قول نمیدم بخاطر این مسئله اینجا ثبت نام نکنید( آخه تو رو خدا بگید مگه میشه این مسئله مهم نباشه! مسئله سلامت جسمی بچه هاست! اما واقعا باز اینکه صداقت داشتن جای شکرش باقی ) خلاصه توی هفته های اخیر یه فراخوان زدن که بیاید محل جدید گرفتیم و کلی خوشحالی اما ساکنین محل اعتراض کرده بودند و ملک دوباره باز پس گرفته شدو ما درمونده شدیم یک ماه از کلاس های تابستانی گذشت و کلاسی برگزار نشد و ما و 10 خانواده دیگه در عین اینکه هزینه داده بودیم رفتیم کلاسهای دیگه بچه ها رو ثبت نام کردیم که هفته ی گذشته بخاطر اعتراض مادرای دیگه مدرسه به اجبار کلاسا رو برگزار کردن ... میدونید گاهی از نگرانی میمیرم اما همسرم من رو آروم میکنه و میگه به هر حال توی یک مسئله که طرف های مختلفی دخیل هستن کار منطقی اون هست که ما آروم باشیم و ببینیم چی پیش مییره . گاهی هم نقش ما خیلی موثره توی یادآوری قول های یا کارهایی که به نفع بچمون و به طبع به نفع مدرسه هست. اما در نهایت دست های مختلفی توی کاره که باید منطقی اونها رو پیگیری کنیم تا کارمون پیش بره.
امیدوارم همه بچه هامون شاد و سلامت و موفق باشن این آرزوی قلبیمه