موضوعات مرتبط الان بارگذاری نشد. چند لحظه بعد صفحه را دوباره باز کنید.
سلام، دوستان شبنم جان، من هم دخترم هم پایه دختر شما در سوده است، و گفته های شما را در مورد سوده قبول دارم، و این را هم تایید میکنم که تا جایی که من میدانم سطح آموزش راه رشد بالاتر از سوده است، دختر یکی از دوستانم دوم دبستان راه رشد است و میبینم که در سطح آموزشی بالاتری با او کار میشود ، البته حجم کارش واقعا بیشتر است، به نظر من این در این مقایسه حتما باید روحیه بچه ها مون را در نظر بگیریم، توانایی و خصوصیاتشون را.
در زمان انتخاب مدرسه برای کلاس اول سوده گزینه اولم بود، علیرغم اآن به توصیه دوستی دخترم امتحان ورو ی راه رشد را هم داد.زمانی که از امتحان آمد گریه میکرد، امتحان ورودی طولانی بود و او جواب بعضی از سوالات را نمیدانست.دخترم فوق العاده روحیه زود رنجی داشت و حالا البته خیلی بهتر شده ولی هنوز هم با شکست به راحتی کنار نمیآید.من عدم قبولی او را تا حد زیادی به روحیه دخترم مربوط میدانم و به همین دلیل شاید در آن موقع پذیرفته نشدنش را هم مثبت دیدم چون اگر قرار بود فشار زیاد تر از تحملش به او وارد شود ، در کلاس اول که به خودی خود برای بچه ها مشکل هست، ممکن بود نتیجه مطلوبی نمیگرفتیم.دختر من بچه ی کند یا ضعیفی هم نیست بنابراین تواناییهایش را هم میدانم و زمینه علاقه مندیهای او را هم میدانم، مثل شما در مورد آموزش هم نگران هستم والبته با معلم و مسول مربوطه هم در ارتباطم. در یک جلسه کوتاهی که اولیا با خانم اشرفی داشتند ایشان بر عدم فشار مضاعف به بچه ها تاکید داشتند.البته این اندازه گیری حجم کار و تکلیف به هر حال در قیاس هر کسی متفاوت است.من هم در زمان هایی معتقدم که مدرسه میتواند در آموزش عملکرد قویتری داشته باشد.در زمان انتخاب سوده، این مدرسه را نسبت به راه رشد چند بعدی تر دیدم و معتقد بودم که بچه ها در زمینه های مختلف از ورزش و پرورش گرفته تا محیط زیست آموزش میبینند.
در زمان انتخاب مدرسه برای کلاس اول سوده گزینه اولم بود، علیرغم اآن به توصیه دوستی دخترم امتحان ورو ی راه رشد را هم داد.زمانی که از امتحان آمد گریه میکرد، امتحان ورودی طولانی بود و او جواب بعضی از سوالات را نمیدانست.دخترم فوق العاده روحیه زود رنجی داشت و حالا البته خیلی بهتر شده ولی هنوز هم با شکست به راحتی کنار نمیآید.من عدم قبولی او را تا حد زیادی به روحیه دخترم مربوط میدانم و به همین دلیل شاید در آن موقع پذیرفته نشدنش را هم مثبت دیدم چون اگر قرار بود فشار زیاد تر از تحملش به او وارد شود ، در کلاس اول که به خودی خود برای بچه ها مشکل هست، ممکن بود نتیجه مطلوبی نمیگرفتیم.دختر من بچه ی کند یا ضعیفی هم نیست بنابراین تواناییهایش را هم میدانم و زمینه علاقه مندیهای او را هم میدانم، مثل شما در مورد آموزش هم نگران هستم والبته با معلم و مسول مربوطه هم در ارتباطم. در یک جلسه کوتاهی که اولیا با خانم اشرفی داشتند ایشان بر عدم فشار مضاعف به بچه ها تاکید داشتند.البته این اندازه گیری حجم کار و تکلیف به هر حال در قیاس هر کسی متفاوت است.من هم در زمان هایی معتقدم که مدرسه میتواند در آموزش عملکرد قویتری داشته باشد.در زمان انتخاب سوده، این مدرسه را نسبت به راه رشد چند بعدی تر دیدم و معتقد بودم که بچه ها در زمینه های مختلف از ورزش و پرورش گرفته تا محیط زیست آموزش میبینند.




