سورن عزیز، خواندن کامنتت برای من که سالهاست در محیط بیمارستان با درد و رنج آدمها مواجهم، خیلی عجیب نبود. ما در پزشکی میگیم: آدمهای خوشحال و موفق، وقت نمیکنند برای دیگران شاخ و شونه بکشند.
اینکه شما اینقدر سریع رفتید سرچ کردید و اینقدر نگران اخلاق در روزگار ما هستید، نشون میده چقدر از این فضا ضربه خوردید یا چقدر در رقابتهای ناسالم این حوزه فرسوده شدید.
من نمیدونم شما چه تجربهای داشتید یا چه نیتی دارید، اما به عنوان یک مادر به شما میگم: تلخیِ نگاهتون، واقعیتِ موفقیت دیگران رو تغییر نمیده. دخترم با همین مشاوری که شما سعی در بیاعتبار کردنش داشتید، به هدفش که حتی برای من و پدرش هم دور از انتظار بود، رسید.
امیدوارم روزی برسه که شما هم به جای گشتن دنبال تخممرغهای شکسته دیگران، بتونید یک تجربه واقعی و شیرین از موفقیت یک دانشآموز رو با افتخار در کامنتها به (اشتراک) بگذارید. دنیا جای قشنگتری میشه اگر ما پزشکها و مشاورها، بجای تخریب چشم بسته همکارانمون راهی برای پیشرفت خودمون پیدا کنیم.




