دبیرستان دوره اول (راهنمایی) دخترانه غیردولتی آتیه منطقه 2

حالا که به آن زمان فکر میکنم از حکمت خدا در عجب میمانم،از حکمتی که این مدرسه و خواهران مولایی را سر راهم قرار داد تا استعداد و نبوغی که آفریده شده بود در بهترین مسیر ممکن جهت بگیرد.

آن روز خانم مولایی از دخترم تست گرفت.بعد، امتحان پایان سال اول دبستان را به او داد و وقتی دخترم از همه دروس نمره بیست گرفت،وارد پایه دوم شد و سطح تحصیلی او را در این پایه محک زد.بعد از پایان ارزیابی،حرفهایش بهترین و شیرینترین حرفهایی بود که تا آن زمان شنیده بودم.خانم مولایی به من اطمینان داد که این مدرسه غذای علمی کافی در اختیار دخترم قرار خواهد داد و به او برای جهش در پایه های مختلف کمک خواهد کردو.....

امروز پنج سال از آن روز میگذرد،دختر کوچک من که عاشق خواهران مولایی است حالا برای خودش خانمی شده است.یک دختر فوقالعاده از نظر علمی و تحصیلی که به خاطر پروش در محیط بسیار شاد و دوستانه ی این مدرسه علاوه بر آی کیو،هوش عاطفی و هیجانی فوقالعاده ای پیدا کرده است.او در حال حاضر یکی از استعداد های مطرح کشوراز نظر بهروری هوش ریاضی است و در آزمون استعدادهای درخشان در اولین اولویتش پذیرفته شد.قرار است دخترم را برای المپیاد جهانی ریاضی آماده کنیم اما من یقین دارم دخترم در آینده به هر موفقیتی که دست پیدا کند فراموش نمیکند که اصل و اساس موفقیت هایش را مدیون خواهران مولایی است.این آنها بودند که کمکش کردند استعداد ویژه اش را در زمینه ریاضی کشف کند و پا به پای اوبرای رشد و تقویت این استعداد زحمت کشیدند.حرفی از پول و منافع مادی نبود این دو خواهر فارغ از چشمداشت های مادی پا به پای دختر من دویدند.خدا اجرشان دهد که عاشقانه برای بچه های مردم زحمت میکشند.

در پایان اضافه میکنم که من به عنوان مادری که پنج سال دخترش میهمان مدرسه آتیه سازان بوده ،از ته دل اعتراف میکنم که این مدرسه برای رشد پ پیشرفت علمی،اخلاقی و روانی بچه ها نهایت تلاشش را به کار میبرد و علارغم نداشتن مزایای هتلینگ چشم نواز یکی از بهترین پ فوق العاده ترین مدارس تهران است.مهم نیست چند ساعت پشت در اتاق خانم مولایی بایستید،مهم نیست میز و صندلی ها را در کلاس چگونه چیده اند،مهم نیست کف پوش زمین کهنه است یا نو،مهم نیست حیاط چند تا پله میخورد و چه کسی کجا لم میدهد و چه تفسیری از ظاهر مدرسه و آدم ها و پرسنلش دارد مهم این است که آنجا مدرسه فرشته هاست.از مدیرش گرفته تا معلم هایش همه و همه منحصر به فردند.شاید برای همین است که در مدرسه بعد از خوردن زنگ بچه ها از مدرسه فرار نمیکنند.بلکه گریه می کنند که بیشتر در مدرسه بمانند.