مریم مهدی زاده :توی شعبه پسرونه، بچه های بسیار آروم و بی سرو صدا و بعضا حتی غمگین مورد پسند پرسنل هستن و مدام مورد تمجید قرار می گیرن. اما سایر دانش آموزان در طول روز مدام دارن دعوا و داد و بیداد میشنون. مشاور مدرسه یه چیزی میگه که خود کادر رعایت نمی کنن. معاونت آموزشی قشنگ حرف میزنه اما به هیچ کدام عمل نمیشه. بی نظمی به شدت هست از آموزش و برگزاری کلاس آنلاین گرفته تا اعلام برنامه غذا که دقیقه نود هست و مراسم هاشون که فقط پول گرفتنش سر تایمه. فضای کلاس ها هم کوچیک هست و بچه ها مجبورن کاپشن هاشونو توی کیف بذارن که خوب به سختی جا میشه و کیف ها رو روی زمین میذارن که خیلی کثیف میشه. آموزش زبان دارند اما عملا چیزی به دانش بچه ها بعد از تمام شدن کتاب افزوده نشده. قبل از ثبت نام راجع به روابط فامیلی پرسنل خونده بودم، جدی نگرفتم. اما الان می فهمم نقدها خیلی درست بوده و ثبت نام اشتتباهی کرده بودم متاسفانه. انتقادات رو خیلی قشنگ گوش میدن و بعد هیچ اقدامی نمی کنن!!
سؤالم از شما: معیارهای اصلیتون برای انتخاب مدرسه چیه؟ مثلاً آموزش زبان، امکانات، یا رفتار کادر؟ اگه بگید، شاید بتونم پیشنهادهای دقیقتری بدم!😊




