اهداف پروژه بازی و یادگیری در مدرسه نیکا
آموزش و یادگیری در دوران دبستان مستلزم توجه به نیازهای جسمی، شناختی، عاطفی و اجتماعی دانش آموزان در این دوره میباشد. از آن جا که کودکان در سنین دوره ابتدایی در مرحله عملیات عینی می باشند. لذا فرصت ها و موقعیت های یادگیری باید به گونهای برنامهریزی شود تا زمینه انجام دادن، عمل کردن، تجربه کردن و ... را به آنها بدهد. در این راستا بازی از جمله ساز کارهایی است که میتواند جریان آموزش و یادگیری را در دوره ابتدایی به ویژه در دوره اول (اول، دوم و سوم) به جریانی شوق انگیز، نشاط بخش، لذت بخش و خلاقیت پرور مبدل نماید. کودکان از طریق بازی که با هیجان همراه است، زندگی در دنیای آینده را تمرین میکنند. ویژگی های هر بازی و فایده های آن در رشد همه جانبه ی ذهنی، جسمی، عاطفی و اجتماعی کودک باعث شده تا توجه متخصصان تعلیم و تربیت به چگونگی نقش آن در امر آموزش کودکان معطوف شود.
رشد شناختی
کودکان در زمان بازی به طور کلی سه چیز را یاد میگیرند:
• یادگیری درباره خود
• یادگیری درباره جهان پیرامون و اطرافیان
• یادگیری حل مسائل پیش آمده
بازی رشد شناختی کودکان را تسریع میکند.
رشد اجتماعی
کودکان اغلب برای اولین بار از راه بازی یاد میگیرند که چگونه از طریق بازی یکدیگر را قبول داشته باشند. درباره قوانین بازی توافق کنند و گروهی به بازی بپردازند. مفهوم همکاری، پیروزی بر گروه رقیب، شکست و برتری طلبی اغلب در بازی های جمعی و گروهی به رشد لازم میرسد.
مهارتهای جسمانی و فیزیکی
کسب مهارتهایی مانند دویدن، حفظ تعادل، پریدن، پرتکردن، چرخیدن و ... که به رشد فیزیکی کودکان کمک می کند.
مهارتهای زبانی
زمانی که کودک بازی میکند و در تعامل با دیگران قرار میگیرد مهارتهای زبانی و کلامی او پرورش مییابد. شعر خوانی، داستان سرایی و صحبت کردنهای معمولی سبب رشد مهارتهای زبانی کودک میشود.
مفاهیم شناختی
کودکان از طریق بازی کردن، آموزش شمارش اعداد، آموزش رنگها، شکل و سایزها را نیز میآموزند. بازی کردن مهارت حفظ کردن و دقت کودکان را افزایش میدهد. زمانی که کودکان در محیط های محرک آمیز بازی می کنند سطح فکری آنها نیز بالا می رود.
تاثیر درمانی
کودک میتواند از طریق بازی، انرژی تحت فشار خود را بیرون بریزد. کودک میتواند احساساتی از قبیل ترس، رنجش، نگرانی، شادی و ... خود را آن طور که دوست دارد در قالب شخصیت های دلخواهش بیان نماید و کدورت درونی خود را نیز از بین ببرد. همچنین اسباب بازیهای مخصوصی در اختیار کودکانی که ناتوان هستند با هدف بهبود شرایط آنها قرار می گیرد.
رشد تربیتی
کودک حین بازی با ارزشهای انسانی مانند نیکی، امانتداری، درستکاری و ... آشنا میشود. کودکان از طریق بازی و به صورت غیر مستقیم و غیر محسوس با مفاهیم و مولفه های ارزش های انسانی مواجه شده و این موضوع از منظر تربیتی بسیار حائز اهمیت می باشد.





