پیش دبستان و دبستان پسرانه دولتی باقری منطقه 20

با کمال تأسف تجربه دو سال حضور فرزندم در این دبیرستان به یکی از تلخ‌ترین اشتباهات زندگی من تبدیل شد.
1- فشارهای غیرعادی و خارج از حد تحملی که بر دانش‌آموزان وارد می‌شود، عملاً روح و روان بچه‌ها را به هم می‌ریزد.
2- من فرزندم را از دبیرستان مهدوی به روشنگران آوردم و بعد از دو سال نتیجه چیزی جز بیماری، اضطراب شدید و حملات پانیک نبود. بارها خودم را سرزنش می‌کنم و صد بار لعنت می‌فرستم به تصمیمی که گرفتم.
3- پس از بروز مشکلات و بیماری، به جای حمایت و همدلی، مدرسه عملاً به‌نوعی فرزندم را کنار گذاشت و فقط به فکر حفظ ظاهر و منافع خودشان بودند.
4- با سیاست گلچین کردن شاگردها، هدفشان تنها بالا بردن خروجی‌های خودشان است و هیچ توجهی به آینده واقعی و سلامت روانی بچه‌ها ندارند.
5- جلسات و نشست‌های این دو سال چیزی جز تکرار حرف‌های کلیشه‌ای و بی‌ثمر نبود.
6- همه چیز در این مدرسه در یک کلمه خلاصه می‌شود: درس و نمره. هیچ خبری از تربیت چندبُعدی، پرورش مهارت‌های اجتماعی، اخلاقی یا انسانی نیست.

این تجربه تلخ را نوشتم تا والدینی که قصد دارند فرزندشان را در چنین مدارسی ثبت‌نام کنند، با چشم بازتر تصمیم بگیرند. آینده و آرامش فرزندان مهم‌تر از هر اسم و عنوان مدرسه‌ای است.