۱٬۱۵۵
گاهی حال یک مدرسه را می‌شود از حیاطش فهمید؛ از جایی که بچه‌ها می‌دوند، بازی می‌کنند و انرژی‌شان را خالی می‌کنند.
بعد از ساعت‌ها نشستن در کلاس، حیاط برای بچه‌ها فقط یک فضای بین دو زنگ نیست؛ فرصتی است برای حرکت، بازی و کمی فاصله گرفتن از میز و کتاب.
در حیاط دبستان فیروزه، چمن مصنوعی فضای بازی را شکل داده و حالا خط‌کشی زمین‌های ورزشی هم روی همین چمن انجام شده است؛ یعنی بخشی از این فضا مشخصاً برای بازی و فعالیت ورزشی بچه‌ها تعریف شده است.
⚽ زمینِ بازی
خط‌های زمین فقط روی چمن نیستند؛ محدوده‌ای برای بازی‌های گروهی و فعالیت بچه‌ها ایجاد می‌کنند.
🏃 حرکت
بچه‌ها در طول روز به فرصتی برای دویدن، حرکت کردن و تخلیه انرژی نیاز دارند.
🤝 بازی با هم
بازی‌های گروهی فقط تحرک نیستند؛ نوبت گرفتن، همکاری و رعایت قواعد را هم تمرین می‌کنند.
برای یک کودک دبستانی، شاید این‌ها خیلی ساده به نظر برسد؛ یک حیاط، چند خط روی چمن و چند دقیقه بازی. اما همین لحظه‌های ساده می‌توانند بخش مهمی از تجربه روزانه او در مدرسه باشند.
یک سؤال برای ما والدها:
وقتی درباره انتخاب مدرسه فرزندمان فکر می‌کنیم، چقدر به فضایی که کودک در آن بازی، حرکت و زندگی می‌کند توجه می‌کنیم؟
106در حال بارگذاری نظرات...
