در سال 2005، گالوپ (معتبرترین شرکت نظرسنجی در جهان) یک نظرسنجی انجام داد و از دانش آموزان خواست که دشوارترین درسی که در مدرسه یاد میگیرند را نام ببرند، جای تعجب نبود که ریاضیات در بالای نمودار دشواری قرار گرفت.
طبق این آمار ریاضی درسی است که اکثر بچه ها نسبت به آن نظر مشترکی دارند و سخت ترین درس دوران تحصیل شان را ریاضی نام می برند. اما چرا درس ریاضی باید در بالای نمودار دشواری قرار گیرد؟
تا به الان فکر کردی که شاید مهم ترین دلیل ضعف بچه ها رفتار یا واکنش های اشتباه شما در دوران تحصیل شان باشد؟ یا فرصتی پیش آمده که فکر کنی که علت این همه ضعف فرزند من در ریاضی چیست؟ آیا شما همان مادر دقیقه نودی هستی که در شب امتحان متوجه مشکلات جدی ریاضی فرزندش می شود و می خواهد یک شبه همه این مشکلات را از بین ببرد؟
اشتباهات تکراری و اساسی والدین در درس ریاضی
بر دلسوزی و حمایت شما برای اینکه بهترین اتفاق را برای فرزند خود رقم بزنی شکی نیست، اما گاهی با باورهای نادرستی که داری و با انجام یک سری حمایت های اشتباه که ناخواسته انجام می دهی، بجای رفع مشکل، به شدید تر شدن آن دامن میزنی. با ما همراه شوید تا چند مورد از مهم ترین این تصمیمات اشتباه را مرور کنیم.
با باور اشتباه برتری هوش ریاضی پسرها، عزت نفس را از دخترتان نگیرید
باور اشتباه هوش بیشتر دانش آموزان پسر در یادگیری درس ریاضی نسبت دخترها یکی از همان باورهای اشتباهی است که بارها به فرزند خود یادآور شده ای.
در سال 2007 آکادمی تحلیل آماری ایران (آزمون مانوا) طبق سنجشی که بین عملکردهای ریاضی دانش آموزان دختر و پسر انجام داد، متوجه شد که برتری ذاتی درس ریاضی وجود ندارد و تفاوت چندانی بین عملکردهای ذهنی ریاضی، اضطراب و کنترل آن در دانش آموزان دختر و پسر نیست.
اما در ادامه تحقیقات رابطه عزت نفس و اعتماد به نفس این دختران و پسران در حل مسائل ریاضی هم سنجیده شد و نتایجی که بدست آمد بشدت تاسف آور بود و آن عملکرد بهتر پسران به دلیل اعتماد به نفس بیشترشان در حل مسائل ریاضی بود. همین نتایج کاملاً مشخص می کند که مهم ترین دلیل ایجاد این باور غلط جنسیتی، والدین هستند.
پدر و مادرهایی که با الگو غلط تحسین و انتقاد، این باور اشتباه را که پسرها بهتر ریاضی را یاد می گیرند و در ریاضی باهوش تر هستند را به خورد بچه های خود می دهند.
اشتباهی که مهم ترین پیامد آن پایین بودن عزت نفس دانش آموز دختر و نادیده گرفتن توانایی هایش در درس ریاضی و در نهایت سوق دادن او به سمت رشته هایی می شود که شاید در آن رشته، استعداد واقعی اش تا همیشه پنهان می ماند و نادیده گرفته می شود.
روش های کمکی بهتری برای تقویت ریاضی فرزند خود پیدا کنید
اگر فکر می کنی که استفاده از کلاس های گروهی در یادگیری ریاضی موثر است، ایده چندان جالبی نیست، چون اگر قرار بود فرزند شما در این کلاس های گروهی به نتیجه ای برسد خب قطعاً در همان کلاس مدرسه به نتیجه می رسید.
یا استفاده از DVD های آموزشی به تنهایی جوابگوی نیاز فرزندتان نیست، چون اگر او به تنهایی پشتکار و اراده دائمی برای دیدن این ویدئوهای آموزشی را داشت، اصلاً هیچ زمانی به آنها نیاز پیدا نمی کرد و با همین اراده بعد از تدریس معلم، تمرین می کرد تا به تسلط برسد.
مشکل این نوع محتواهای آموزشی این است که دانش آموز در روزهای اول بشدت برای دیدن این محتواها اشتیاق نشان می دهد ولی چون بازخورد مستقیمی از آموزش دهنده دریافت نمی کند، بعد از مدتی خسته شده و بطور کلی رهایش می کند.
پس در نتیجه سوق دادن فرزند خود به این آموزش های غیرمستقیم یا گروهی بی فایده است و مهم ترین پیامدش علاوه بر انرژی و هزینه از دست رفته، چون بازخورد مناسبی برای فرزند شما ندارد باعث دلزدگی بیشتر او می شود و این حس را می کند که مشکل از اوست نه نوع آموزش، چون نه در سرکلاس مدرسه موفق شده است و نه شرکت در این دوره ها و گروه ها.
مادرانی که دقیقه نودی یاد مشکلات ریاضی فرزندشان می افتند
آیا شما همان مادر دقیقه نودی هستی که در کل سال تحصیلی پیگیر درس های فرزند خود نیست و فقط در شب های امتحان درگیر مشکلات ریاضیش می شود؟
ریاضی درس دقیقه نودی نیست که بشود با دو روز گرفتن بهترین معلم خصوصی ریاضی، یا استفاده از کتاب های جمع بندی بهترین نمره را در امتحان گرفت. حداقل باید دو ماه بطور پیوسته وقت گذاشته شود تا مشکلات یک نیم فصل دانش آموز رفع شود.
مهم ترین پیامد دقیقه نودیها، این است که کمترین نمره را در امتحان می گیرند و به حداقل ها راضی می شوند. متاسفانه وقتی این ویژگی منفی قانع شدن به حداقل ها در دانش آموز به عادت تبدیل شود، دیگر هیچ انگیزه و تلاشی برای گرفتن نتیجه بهتر وجود نخواهد داشت.
قبول دارید که هرچقدر تلاش کنید، جای معلم را نمی توانید بگیرید
این جمله را شنیدی که میگن کار را باید به کاردان سپرد، پیرو این جمله، اشتباهی که ممکن است خیلی از پدر و مادرها انجام بدهند این است که بخواهند خودشان به فرزندشان درس بدهند.
قطعاً بازدهی چندان موثری نخواهد داشت چرا؟ چون نه مهارت آن معلمی که سال هاست تدریس خصوصی ریاضی می کند و تمام قلق های یادگیری آسان ریاضی را می داند را داری و نه روی مباحث و مفاهیم کتاب تسلط کامل داری که بتوانی هم ضعف های فرزندت را از بین ببری و هم مفهوم را برایش جا بندازی.
قطعاً نتیجه ای هم که برای فرزندت دارد چیزی جز اضافه شدن بار مطالب بی فایده جدید بر حجم مطالب قبلی اش و یادگیری روش های غیر اصولی در حل مسائل نیست.
تکرار دائمی تمام روش های اشتباه یا حتی انجام یکی از آنها با فرزندت باعث ایجاد ذهنیت منفی در ذهن او، استرس و فشار روانی در برخورد با سوالات امتحانی، تلنبار شدن مفاهیم پایه ای در ذهنش و در نتیجه کاهش اعتماد به نفسش در فهم مباحث ریاضی و کاهش توانش در حل مسائل می شود.
نتیجه این تصمیمات اشتباه ما، اضافه شدن فرزند ما به لیست دانش آموزان ضعیف با افت تحصیلی زیاد و ناموفق در آینده تحصیلی و حتی بعضاً شغلی شان خواهد بود.
مهم ترین دستاورد تصمیمات اشتباه ما والدین هر چند ناخواسته، لطمه زدن به اعتماد به نفس ریاضی فرزندمان است. دانش آموزی که در فهم ریاضی اعتماد به نفس پایینی دارد، دانش آموزی که در حل مسائل ریاضی به دلیل همین پایین بودن اعتماد به نفس از خود ضعف نشان می دهد، نه تنها از پس مفاهیم اولیه ریاضی برنمیاید، بلکه در سال های بعد با مشکلات جدی تری رو به رو می شود
با تمام مشکلاتی که خواسته و ناخواسته برای فرزندمان بوجود می آوریم، چطور می توانیم از حالا به بعد تصمیم درستی در این رابطه بگیریم و بستر مناسبی برای یادگیری مناسب فرزندمان آماده کنیم؟
لینک زیر تمام این مشکلات را بطور کامل به همراه راه حل هاش بیان کرده است.
https://www.ninisite.com/article/12178/چرا-فرزندم-در-درس-ریاضی-ضعیف-است
راستی اگر فرصتی بود شما هم بگویید: که آیا در مسائل فرزندت یک مادر دقیقه نودی هستی یا همواره حمایت کننده فرزندت؟ چقدر با باورهات، تصمیمات و حمایت هات به رشد تحصیلی او کمک کردی و تا کجا موفق شدی؟
منبع: https://www.ninisite.com/
در حال بارگذاری...
۱۵٫۹m
۳٫۹m
۱۰٫۵m