پرسشنامه تاب اوری سازمانی توسط كانر و ديويدسون (2003) جهت اندازه گيري قدرت مقابله با فشار و تهديد، تهيه شده است كه محمدي (1384) آن را براي استفاده در ايران انطباق داده است. اين پرسشنامه داراي 25 مادة پنج گزينه اي است كه گزينه هاي آن به ترتيب از 0 تا 4، نمره گذاري شده است. بدين صورت كه به گزينة هرگز، نمرة 0، گزينة بندرت ، نمرة 1، گزينة گاهي اوقات ، نمرة 2، گزينة اغلب ، نمرة 3 و گزينة هميشه ، نمرة 4 تعلق مي گيرد. و جمع نمرات مواد 26 گانه، نمرة كل مقياس را تشکیل مي دهد. مرضیه نصیر (1390) در مطالعه خود با عنوان رابطه ي راهبردهاي مقابله با استرس و تاب آوري با خوش بيني در دانش آموزان دختر مقطع متوسطه شهرستان دزفول نیز روایی و پایایی این ابزار را بررسی و تایید کرده است.
گارمزی و ماستن (1991) تاب آوري را یک فرايند، توانايي يا پيامد سازگاري موفقيت آميز با شرايط تهديد كننده تعريف كرده اند، تاب آوري صرفاً پايداري در برابر آسيبها يا شرايط تهديد آميز نيست) حالت انفعالي در رويارويي با شرايط خطرناك نيست (بلكه شركت فعال و سازنده ي فرد در محيط است و مي توان گفت كه تاب آوري، توانمندي فرد در بر قراري تعادل زيستي- رواني در شرايط خطرناك مي باشد.
در این پژوهش منظور از پرسشنامه استاندارد تابآوری سازمانی نمرهاي است كه کارکنان به سوالات 25 گویه ای پرسشنامة تابآوری سازمانی میدهند.
پرسشنامه تاب اوری سازمانی تک مولفه ای می باشد.
تاب آوری در سلامت و موفقیت سازمانی و همین طور در شکست های سازمانی نقش عمده ای ایفا میکند لذا برای تمامی مدیران توسعه تاب آوری دارای جایگاه ویژه و متضمن پایداری و موفقیت است. تاب آوری در برابر بحران ها (Disaster Resilience) یکی از مفاهیم بسیار مهم نظری و کاربردی در مدیریت بحران در سالهای اخیر بوده است. این مفهوم به طرز گسترده ای در مورد جوامع تاب آور بکار گرفته شده است. محققان تلاش کرده اند تا ویژگی های جوامع تاب آور را شناسایی و راهبردهای ایجاد این جوامع را معرفی نمایند. در همین راستا اخیرا توجه نسبتا زیادی به سازمانهای تاب آور در برابر بحرانها به عنوان یکی از اجزای مهم تاب آوری اجتماعی صورت گرفته است.
سازمانهای عمومی و خصوصی باید تلاش نمایند تا خودشان را در برابر بحرانها تاب آور نمایند. سازمانهای تاب آور سازمانهایی هستند که به دلیل آمادگی و برنامه ریزی و انعطاف پذیری بالایی که در خود ایجاد می نمایند میتوانند بحرانها را با هرینه های کم پشت سر بگذارند.
همه سازمانها باید یکی از اهداف مهم و استراتژیک شان را تاب آوری در برابر بحرانها در نظر بگیرند و میزان دستیابی به این هدف مهم را مرتبا اندازه گیری کنند. مدلهای زیادی برای اندازه گیری تاب آوری سازمانی ارایه شده اند. یکی از مدلهای اندازه گیری تاب آوری سازمانی توسط مک مانوس (McManus) ارایه شده است که مدل نسبتا جامعی است.
1. شاخصهایی که میزان موقعیت شناسی یا آگاهی موقعیتی (situational awareness) سازمان را اندازه می گیرند.
2. شاخصهایی که آسیب پذیری های کلیدی (key stone vulnerabilities) سازمان را اندازه گیری می کنند.
3. شاخصهایی که ظرفیت تطابق پذیری (adaptive capacity) سازمان را اندازه گیری می کنند.
الف) توانایی سازمان در آینده نگری و استفاده از فرصتها
ب) توانایی شناسایی بحرانها و عواقب احتمالی آنها
ج) فهم دقیق عواملی که زمینه ساز بحرانها هستند
د) آگاهی و اطلاع از منابع درونی و بیرونی در دسترس
ه) شناخت درست از حداقل پیش نیازهای برای ادامه فعالیت سازمان
و) شناخت درست از انتظارات، تعهدات و محدودیتهایی که در ارتباط با گروه های ذینفع وجود دارد اندازه گیری نمود.
در حال بارگذاری...