نابینایی چیست؟

نابینایی باعث نمی شود که افراد از زندگی عادی و از مردم عادی م تمایز باشند، آن ها احساس دارند ، احتیاج به توجه دارند، دوست دارند دوست داشته بشوند و بقیه را دوست بدارند و حتی عاشق بشوند. آن ها احتیاج به حمایت بیشتری دارند تا بتوانند اعتماد به نفس بالایی داشته باشند و فعالیت اجتماعی مفیدی داشته باشند.

در کل دنیا 39 میلیون نفر نابینا وجود داره که سهم ایران از این تعداد 115 هزار نفر است که به هر حال این افراد احساس دارند و باید زندگی کنند سوالی که برای هر فردی پیش میاد که در جوامع برای این آدم ها چه تمهیداتی در نظر گرفته شده است، آیا کشور ما به مشکلات این قشر نگاهی داشته ؟

مصاحبه ای از آقای مالی جزمی دیدم که نابینا بود و از 4 سالگی به لندن رفته بود برای معالجه و درمان نشده بود و خانوادش آنجا ماندگار شده بودند و او هم همانجا بزرگ شد و الان گزارش گر رادویی در لندن هست . میخوام در مورد این گزارش براتون بنویسم

آقای مالی جزمی که رنگ لباس ها رو از روی شکل دکلمه های خاصی که روی درز لباس ها دوخته شده می فهمد هر روز رنگ لباس دلخواهش را خودش انتخاب می کند ، می پوشد و آماده بیرون رفتن از خانه می شود. (مثلا دکمه ستاره ای بنفش رنگ یا دکمه مربع شکل یا مثلثی هر کدام نشان دهنده ی رنگی برای دنیای تاریک این نابینا هست)

الان وقت بیرون رفتن است عصای سفیدی که سرش چرخ کوچکی تعبیه شده که همین تکه کوچک باعث حرکت سریع و راحت برای آقای مالی میشود حال که باید از خیابان های لندن عبور کند، باید رنگ های سبز و قرمز را متوجه شود که چراغ سخنگوی چهار راه این کار را برای او راحت کرده است آقای مالی ما عبور از خیابان به اتوبوس می رسد ، اتوبوس های لندن یک پله دارندو بسیار به سطح زمین نزدیک هستند جوری که مالی و نابینایان به راحتی راه خود را از عابر پیاده به داخل اتوبوس میابند بدون اینکه زمین بخورند و نیاز به کمک کسی داشته باشند.

حال که آقای مالی جزی به استگاه مترو رسیده است برای رفتن به محل کار باید بداند که در مترو کی باز می شود و در صدای سخنگویی که ایستگاه فعلی را اعلام می کند باز شدن در را نیز نوید می دهد آقای مالی دیگر می داند که اکنون باید وارد ترن شود با عصایش که یار همیشگی اش است با اطمینان وارد قطار میشود . و تا ایستگاه مد نظر منتظر می ماند ، اکنون دیگر به محل کار رسیده است و باید به کار مشغول شود، دستگاهی که با خط بریل اطلاعاتی رو به او منتقل می کند و او هم اعلام برنامه های مکتوب را به اطلاع شنوندگان میرساند. اپلیکیشن های موبایل کار او را بسیار راحت کرده اند. برای تماس با افراد یا جستجو در اینترنت را برای او عملی و راحت کرده اند.
او که گزارشگر ورزشی است گاهی برای تهیه گزارش به کشورهای مختلف سفر کرده است، یکی از پر خاطره ترین سفر و گزارشش برنامه مصاحبه با علی دایی بود که نودو هشت گل خود را به ثمر رسانده بود و کافی بود تا دو گل بزند تا عبور از صد گل ملی را در کارنامه خود داشته باشد که در بازی کشور لائوس چهار گل زد و او 102 گل ملی را به نام خود ثبت کرد.
و مالی این گزارش را بسیار دوست داشت چون علی دایی لباس تیم ملی خود را به او هدیه داده بود
آرزوهایی که مالی جزی در سر می پروراند: خوب شدن چشمش برای دیدن
1- خانواده اش
2-دیدن بازی پله مارادونا و پل گسکویین روی اینترنت
3- دیدن نقاشی های پدرش
علاقمندی هایش :
خانواده ، فوتبال و فامیل است.

مالی جزی گزارش گر رادیویی لندن معتقد است دو چیز برای موفقیت لازم است:
1- فهم دیگران و اعتماد داشتن به آن ها
2- اعتماد به نفس فردی

گزارش خانم خسروجردی که نابینای دیگری بود نیز بسیار جالب بود او یک سگ راهنما داشت که روی سگ با یک پلاک که روش نوشته بود :
لطفا مزاحم نشوید ، من سگ راهنما هستم . این سگ به نام برووس بسیار موهبت بزرگی برای خانم خسروجردی به حساب میومد.
او عضو گروهی بین لامللی بود که از ملیت های مختلف گرد هم آمده بودند که اثبات کنند با اینکه نابینا هستن می توانند افراد مفیدی برای جامعه باشند و حتی ورک شاپ هایی توی این زمینه داشتن.
از جامعه انتظار داشتن تا جامعه باور کند که آن ها می توانند بقیه را دوست داشته باشند یا توسط بقیه دوست داشته بشوند. او معتقد بود که یک نابینا قادر به دیدن طریقه درست غذا خوردن نیست و این اطرافیان هستند که باید به آن ها آموزش بدهند.

امیدوارم این مطالب رو بخونید و نظرتون رو بگید!
به نظر شما ما چطور میتوانیم تحولی برای این قشر از مردم جامعه مون بوجود بیاریم تا اونها هم بتوانند زندگی با آرامش و شادی را داشته باشند؟

خیلی جالب بود ممنون