سلام من دختری دارم که رشته تجربی بود و همه دبیران ازش راضی بودن درسش خیلی خوب بود ولی به خاطر اینکه من و پدرش نمیتونستیم راهنمای خوبی باشیم اونم اطلاعات کمی داشت انتخاب رشته درستی نکرد وپیام نور مدیریت خوند درحالی که در المپیاد زیست رتبه داشت و علاقه زیاد به رشته هاو شاخه های پزشکی داشت به خاطر حرف پدر و فامیل رفت که نگن تنبل بودو قبول نشد همینطوردانشگاه ازاد رتبش دورقمی شد و میکروبیولوژی قبول شد به خاطر هزینه نشد بره و حالا با وجود گرفتن مدرک لیسانس هنوزم هوای علاقش توی سرشه و اصلا به ادامه تحصیل در مقاطع بالاتر دررشته مدیریت فکرنمیکنه باوجود اینکه واسش کار پیداشد ولی بعد چند وقت افسرده شده بود و تجویز پزشک این بود که از محیط کارش دور بشه چون علاقه بهش نداره حالا باوجود اینکه 26سالشه همش میگه من اینو نمیخواستم چرا خوندم من درسم عالی بود من ی شکست خوردم و درزمینه هنر مدرک داره استعداد داره ولی لج کرده با خودش و کارش شده پای تلویزیون نشستن و میگه میخوام تلف کنم زندگیمو واسش ناراحتم چون حیف بود همه دبیراهای دبیرستان از استعداد زیادش تو زیست میگفتن حتی هنوزم که از درس دور شده بازم سوالهای زیست رو عالی جواب میده به نظرتون چیکارکنم مطمینم دوست داره توزمینه رشته مورد علاقه اش درس بخونه ولی به خاطر سنش نا امید شده ناراحتشم خیلی همش حسرت کسایی رو که تو زمینه زیست درس خوندن داره و میگه تو رشته مورد علاقم بیکار باشم بهتر از شاغل بودن تو رشته ای که علاقه ای بهش ندارم من میتونستم موفق باشم میفهمم ناراحته غصه میخوره و نمیدونم چطور راهنماییش کنم
در حال بارگذاری...