طرح جابر سوم ابتدایی مطالعه ای درباره نهر
این مجموعه شامل:
جوی (در زبان گفتاری: جوب، و در برخی لهجهها: جوق) مجرایی است که آب را از آن، برای آبیاری زمینها میگذرانند.[۱] به آب روانی که از رودخانه باریکتر و از جوی پهنتر باشد نَهر میگویند. به کنارههای جوی اصطلاحاً جویبار یا لب جوی گفته میشود.[۲]
به جویها و نهرهای دستساز معمولاً بتنی کانال گفته میشود. در شهرها جویها در هنگام بارندگی یا شستشوی خیابانها یا از طریق نشت کردن زمین، و عبور رواناب سطحی آب را گردآوری کرده و به بیرون از محدوده شهری هدایت میکنند. برای جلوگیری از فرسایش کناره جویها، ایجاد پوشش گیاهی و یا آستر سنگی کفایت میکند. آب اگر مدتی در جویها راکد بماند بدبو میشود و ممکن است موشها نیز در آن خانه گزینند.
در جاینامهای ایران و کشورهای پیرامون واژه جوی در نام برخی از شهرها و روستاها دیده میشود از آن جمله جویبار، چهارجوی، جویآباد، بالاجوی، جوی آسیاب و غیره. در ادبیات فارسی جوی مولیان از جویهای معروف است. مولیان جویی بود در نزدیکی قلعه بخارا که در آنجا سامانیان باغ بزرگی داشتهاند.[۳]
لینک دانلود:طرح جابر سوم ابتدایی مطالعه ای درباره نهر
در حال بارگذاری...