جوراب به عنوان يك پاي پوش محافظ پا در برابر سرما و گرما و عرق و اشياء خارجي و ...... مطرح بوده و مي باشد. شكل كلي آن از ابتدا تا كنون تغيير كلي نداشته و تنها تغييرات آن در طرح، رنگ و نخ مصرفي در بافت بوده است.
شكل آن بصورت يك كيسة سرباز مي باشد كه بوسيله دوخت، سر آن در يك سمت بسته مي شود. قسمت بزرگ اطلاعات موجود در مورد تاريخچه صنعت جوراب بافي مربوط به دوره هائي است كه ماشينهاي بافت جوراب وارد اين صنعت گرديد. البته آثار بدست آمده از قرن چهارم و پنجم نشانگر رايج بودن بافتني دستي در كشورهاي شرقي است كه تا قرن چهاردهم اين هنر دستي به اروپا نرسيده بود. اولين ماشين جوراب بافي دستي در سال 1589 توسط شخصي بنام ويليام لي در انگلستان ساخته شد. كليه سوزنهاي اين ماشين حركت همزمان داشتند و يك رج از بافت در يك زمان تشكيل مي شد.
رشد ماشينهاي حلقوي پودي در انگلستان از ماشينهاي جوراب بافي شروع شد كه در ابتدا حدود 700 كارگاه جوراب بافي آغاز بكار كردند و تا سال 1727 به 8000 ماشين رسيد. مكانيزم عمل ماشينهاي بافندگي تا قبل از 1864 به كمك نيرو محركه دستي بوده و از آن به بعد نيروي محركه الكتريكي بكار گرفته شد كه توسط شخصي بنام ويليام كاتون انجام شد. اين كار در حقيقت يك انقلاب صنعتي بشمار مي رفت و اسم ماشين هم بنام آن شخص william cotton ناميده شد. با اينكار سرعت ماشين افزايش يافت اما كشش و كيفيت آن همانند ماشينهاي دستي بود.
در ايران نيز فعاليت اين صنعت در سال 1290 هجري شمسي با احداث اولين واحد جوراب بافي در محل شمس العماره آغاز گرديد، در حال حاضر تعداد كارگاههاي جوراب بافي و كارخانه اي آن به بيش از 1000 واحد رسيده است.
1-2- تعريف ويژگيها و مشخصات فني محصول از نظر شكل ظاهري، طبقه بندي، فرمول چگونگي بسته بندي اجزاء و قطعات متشكله، حد استاندارد ملي و جهاني، شماره تعرفه گمركي، شرايط ورود.
در حال بارگذاری...
۱۵٫۹m
۳٫۹m
۱۰٫۴m