طرح توجيهي اقتصادی پرورش شتر مرغ

این فایل در سایت های دیگر با قیمت های بالاتری به فروش می رسد.

طرح توجيهي پرورش شتر مرغ

در ایران از حدود سال 1377 در جهت نگهداری و ازدیاد این حیوان اقدام گردید که نتیجه آن صدور بیش از 200 فقره موافقت اصولی جهت ایجاد مزارع صنعتی پرورش شترمرغ در سطح کشور تا پایان سال 1382 است. امروزه در دنیا 2میلیون شترمرغ یافت می شود که بیش از 10هزار قطعه آن در ایران وجود دارد. در کشورهای کانادا، آمریکا، چین، استرالیا، برخی از کشورهای اروپایی و در اکثر کشورهای خاورمیانه پرورش این پرنده امکانپذیر است و به دلیل اینکه از پوست، گوشت، پر و سایر اندامهای این پرنده استفاده می شود، پرورش آن در دیگر کشورهای جهان مرسوم شده است. اروپایی ها بیشترین متقاضیان گوشت شترمرغ اند و حدود 70 درصد صادرات شترمرغ آفریقا را جذب می کنند و ژاپنی ها هم خواهان پوست شترمرغ هستند. ایران در حال حاضر رقیبی جدی برای دیگر رقبای جهانی خود در این صنعت محسوب می شود و در آینده نزدیک جزو کشورهای صاحب نام تولیدکننده شترمرغ خواهد شد. [1]

شترمرغ دارای محصولاتی فراوان و پرارزش بوده و با داشتن راندمان اقتصادی بالا و سازگاری با شرایط نامساعد بیابانی به شدت مورد توجه قرار گرفته است به گونه ای که بسیاری از صاحبنظران و کارشناسان از شترمرغ به عنوان دام آینده در بسیاری از مناطق نام می برند. [1]

شترمرغها عمری طولانی دارند که در صورت مدیریت صحیح تا 40 سال تولید اقتصادی خواهند داشت. در جدول 1 محصولات تولید شده توسط گاو و شترمرغ مورد مقایسه قرار گرفته است. [1]

لینک دانلود:طرح توجيهي اقتصادی پرورش شتر مرغ