دبیرستان دوره دوم دخترانه مهدوی | محدوده زعفرانیه | غیر دولتی(غیرانتفاعی) | منطقه ۱ تهران

با تمام امکاناتی که مدارس مهدوی دارند گاهی برام سوال پیش میومد آیا باید خروجی های کنکور هم خوب باشه اما بعد فهمیدم نه ! لازم نیست!
چون اکثر خانواده ها در نهایت فرزندشون مهاجرت میکنه و یا دو تابعیت هستن پس دغدغه کنکور خیلی پر رنگ نیست.

دبیرستان مهدوی برای کسب رتبه در کنکور واقعا مناسب نیست.
من به عنوان یک مادر و پزشک متخصصان زنان، سال‌ها پیش رتبه برتر کنکور بودم و با فضای درس و امتحان غریبه نیستم؛ به عنوان کسی که این مسیر سخت رو طی کرده، وقتی چند سال پیش موقع ثبت‌نام دخترم آن‌همه ادعا از مدیرای مدرسه مهدوی متوسطه دوم شنیدم، با خودم گفتم حتماً سیستم درستی دارند. مدیران مدرسه با آن قیافه‌های حق‌به‌جانب گفتند ما گرون‌ترین و بهترین دبیران و مشاوران کنکور رو داریم و مدرسه از هر نظری برای رتبه‌برتر شدن منحصربفرده! اما مهر ماه که شد، دیدیم اصلاً خبری از اساتید نامی مثل حنیف عظیمی، بابایی یا مشاوران رتبه‌آوری مثل سینا تهرانی تو مدرسه نبود. جالب اینجاست که حتی وقتی آدم نگاهی به کارنامه و نتایجی که خود مدرسه در سایتش منتشر کرده می‌اندازه، می‌بینه تو سال‌های اخیر اصلاً قبولی شاخص و چشمگیری در کنکور سراسری نداشته‌اند و این ادعاها فقط روی کاغذ است. وقتی هم به این وضعیت اعتراض کردیم، مدیران مدرسه خیلی طلبکارانه گفتند: «اگر ناراضی هستید، می‌تونید دخترتون رو ببرید یه مدرسه دیگه!»

خلاصه سال دهم رو به اصرار آقای دکتر (شوهرم) هرطوری بود ساختیم، ولی طفلک دخترم از بس درگیر حواشی دست‌وپاگیر، پروژه‌های غیرضروری و کارهای فرمالیته مدرسه بود، تو درس‌های اختصاصی به شدت افت کرد؛ مثلاً در شیمی و فیزیک پایه با چالش جدی مواجه شده بود، نحوه درست تست‌زدن و تحلیل آزمون رو بلد نبود و از بس وقتش در مسیر مدرسه و حواشی آن تلف می‌شد، اصلاً فرصت نمی‌کرد نفس بکشه یا روی یادگیری عمیق تمرکز کنه. تو آزمون‌های آزمایشی هم مدام ترازهاش سقوط می‌کرد و دچار استرس شدید شده بود.

برای سال بعد تصمیم گرفتم معطل نکنم؛ سال یازدهم دخترم رو از اون محیط پر از استرس و کاذب آوردم بیرون و گذاشتمش یک مدرسه عادی‌تر تا وقتش آزادتر باشه و فقط آرامش داشته باشه. در عوض، با توجه به تجربه‌ای که خودم از کنکور داشتم، می‌دونستم آماده سازی درست برای کنکور و جدیدا نهایی چقدر حیاتیه به همین دلیل برنامه‌ریزیش رو مستقیم دادم دست سینا تهرانی و با صلاحدید ایشون و برای رفع ضعف‌های پایه‌ای در دروس اختصاصی، کلاس‌های آنلاین اساتید برجسته (در موسسات تاملند و کلاسینو) رو همگام با برنامه‌‌ها براش گرفتم.

این تغییر مسیر و ترکیبِ آرامشِ مدرسه عادی، راهنمایی‌های دقیق مشاور برای رفع اشکال و مدیریت زمان، تلاش‌های دخترم و کلاس‌های اصولی باعث شد از حواشی مدرسه نجات پیدا کنه، ضعف‌هاش به طور ریشه‌ای جبران بشه و پارسال لطف خدا شامل حالمون شد و پزشکی شهیدبهشتی قبول شد.

واقعا دلم برای بچه هامون میسوزه وقتی مدارس رفتم به سمت مهارت محوری دیگه کنکور برای کودک من که همه سیستم رو با کار و پروژه و بازی اومده بالا درک نمیکنه تست رو متوجه نمیشه تازه ما همیشه نگاهمون به مدارس پر نام بود که این هم از یک تجربه از مدرسه خوشنام . کنکور اصلا اجازه نمیده بچه ها پروژه محور بالا بیان ممکنه آیندشون از بین بره .

من الان سینا تهرانی رو سرچ کردم . خیلی خوش نام نبودنا !!!
حالا خوبه شما تجربه خوبی داشتید امیدوارم موفق باشه دخترتون
اما خیلی میگن که افراد نامدار کنکور رو به نام خودش میزنه و میگه این شاگرد من بوده البته که الان جامعه اصلا اخلاق مدار نیست متاسفانه روزگار بدی شده :(

الگوهای خوبی برای بچه هامون نداریم

سورن، وقتی پیامت رو خوندم یاد روزهای پرالتهاب کنکور خودم افتادم؛ روزهایی که متاسفانه متوجه شدم خیلی از این دلسوزی‌های ظاهری تو فضای وب، در واقع رقابت‌های پنهان و تسویه‌حساب‌های کاریِ مشاورا و موسسات با رقبای موفقشونه، نه دغدغه واقعی برای بچه‌ها.

شما ادعا کردی ایشون رتبه‌ها رو به اسم خودش می‌زنه؛ همین یک جمله نشون می‌ده اصلاً شناختی از این سبک کاری نداری. اتفاقاً یکی از مهم‌ترین دلایلی که ایشون همیشه مورد هجمه قرار می‌گیره اینه که بازیِ «مصادره رتبه‌ها» رو تو این بازار خراب کرده!

در فضایی که خیلی‌ها تلاش می‌کنن موفقیت و شب‌بیداریِ دانش‌آموز رو به نام خودشون بزنند تا بیشتر دیده بشن، ایشون تنها کسیه که هیچ ویترینی از رتبه‌ها نداره. چرا؟ چون عمیقاً معتقده قهرمانِ اصلیِ این مسیر، خودِ دانش‌آموزه و یک مشاورِ باوجدان، با زحمت بچه‌ها برای خودش رزومه نمی‌سازه.

اتفاقاً ما تو این روزگار بد، دقیقاً به همین الگوها نیاز داریم؛ الگوهایی که به جای وابسته کردن بچه‌ها به سیستم‌های استرس‌زا، به اون‌ها یاد می‌دن چطور روی پای خودشون بایستند و استقلال فکری داشته باشند.

خانواده‌های امروز خیلی آگاه‌تر از این هستند که با چند کامنتِ هدف‌دار و برچسب‌زدن‌های غیرمستند، قدرت تشخیصشون رو از دست بدن. بهتره اجازه بدیم آرامش، رشد شخصیتی و استقلالی که بچه‌ها در این سیستم به دست میارن، بهترین معیار برای قضاوت باشه، نه سرچ‌های تخریبیِ جهت‌دار.

سورن عزیز، خواندن کامنتت برای من که سال‌هاست در محیط بیمارستان با درد و رنج آدم‌ها مواجهم، خیلی عجیب نبود. ما در پزشکی می‌گیم: آدم‌های خوشحال و موفق، وقت نمی‌کنند برای دیگران شاخ و شونه بکشند.

اینکه شما این‌قدر سریع رفتید سرچ کردید و این‌قدر نگران اخلاق در روزگار ما هستید، نشون می‌ده چقدر از این فضا ضربه خوردید یا چقدر در رقابت‌های ناسالم این حوزه فرسوده شدید.

من نمی‌دونم شما چه تجربه‌ای داشتید یا چه نیتی دارید، اما به عنوان یک مادر به شما می‌گم: تلخیِ نگاهتون، واقعیتِ موفقیت دیگران رو تغییر نمی‌ده. دخترم با همین مشاوری که شما سعی در بی‌اعتبار کردنش داشتید، به هدفش که حتی برای من و پدرش هم دور از انتظار بود، رسید.

امیدوارم روزی برسه که شما هم به جای گشتن دنبال تخم‌مرغ‌های شکسته دیگران، بتونید یک تجربه واقعی و شیرین از موفقیت یک دانش‌آموز رو با افتخار در کامنت‌ها به (اشتراک) بگذارید. دنیا جای قشنگ‌تری می‌شه اگر ما پزشک‌ها و مشاورها، بجای تخریب چشم بسته همکارانمون راهی برای پیشرفت خودمون پیدا کنیم.