خودکار بیک

تاریخچه بیک

بعد از جنگ جهانی دوم در حومه شهر پاریس توسط  " مارسل بیچ، ادوارد بافارد، سلیچی " موسسه تجاری خودکار و مداد به نام PPA  برپا کردند. از طرفی بیچ که در سوییس روی برش و شکل دهی فلزات سرمایه گذاری کرده بود که در آنجا انواع خودنویس ها از فلزات ساخته می شد و بیچ که کارخانه خودکارسازی را دیده بود تولید خودنویس را متوقف کرد و تولید خودکار را به علت راحت تر بودن و دردسترس تربودن بعلاوه کاهش کلی هزینه ها جایگزین کرد .

 
گروه طران رکولتاج پلاستیک در مرکز تجاری PPA طرح اولیه خودکار بیک را عنوان کردند. بیچ نیز نام خانوادگی خود را از Bich  به Bic  تغییر داد و روی کارخانه و موسسه PPA گذاشت و تولید خودکار بیک را از سال 1950 شروع کرد که به دلیل جنگ  نام خودکار را اتمی نامیدند این خودکار توسط بیچ به آمریکا نیز صادر شد.
توجه مردم به این خودکار به جهت روان بودن و قیمت پایین باعث شد وزارت آموزش فرانسه نیز اجازه استفاده دانش آموزان از خودکار بیک را صادر کند (دنش آموزان تا آن زمان میبایست با خودنویس تکالیف خود را انجام میدادند.) به اینصورت بود که خودکار بیک یک وسیله نوشتاری اصلی معرفی شد و به سراسر جهان صادر شد.

 در ایران نیز خودکار بیک توسط رفوگران بعنوان نماینده در ایران شناخته شد. رفوگران که  در تجارت لوازم تحریر مخصوصا نوشت افزار و خودکار تجربه داشت در سال 1342علی اکبر رفوگران پسرمیرزا علی رویای راه اندازی  کارخانه تولید خودکار بیک را در سر میپروراند که علی رغم پدر که نگاهی دویش مآبانه به زندگی داشت و مخالف این زیاده خواهی ها و کارخانه داری پسرش بود اما علی اکبر بشدت پیگیر پیشنهادش شد و موافقت پدر را گرفت. او به پاریس رفت تا با موسس و رییس کارخانه بیک دیداری کند.

 دراولین دیدار بیک از رفوگران پرسید، چه کاری میتونم برایتان بکنم؟ و علی اکبر رفوگران در پاسخ گفت: آقای بیک، یک ماشین تزریق پلاستیک از آنها که اضافه دارید به اضافه یک قالب خودکار دسته دوم به من بفروشید و پولش را همین الان بردارید، من می‌برم تهران اگر توانستم تولید را به سطحی برسانم که مورد رضایت شما باشد، اجازه تولید خودکار بیک در ایران را به من بدهید، اگر نتوانستم ماشین تزریق را نگه می‌دارم و قالب را به شما برمی‌گردانم تا سر فرصت به هر کس خواستید بفروشید و بعدا پولش را به من بدهید.
بیک که از این برخورد خوشش آمده بود گفت: به شما بابت پشتکارتان تبریک میگویم.
پس از موافقت پدر در تاسیس کارخانه، قالب بدنه خودکار از میلان ایتالیا و ماشین تزریق پلاستیک متناسب با ظرفیت آن قالب از نورنبرگ آلمان خریداری شد بدنه برای نصب به آلمان فرستاده شد.
علی‌اکبر رفوگران به مدت یک هفته در مراحل انجام کار در کارخانه آلمانی حاضر بود تا از نحوه کارکرد دستگاه اطلاع پیدا کند تا حین کار در ایران در صورت مشکل فنی قادر به رفع مشکل باشد.
وقتی به ایران برگشت، شرکت صنعتی «قلم خودکار» را تشکیل داد، به این ترتیب که پدر ۳۴‌درصد، برادر بزرگ (حاج‌عباس) ۳۳درصد و علی‌اکبر رفوگران ۳۳ درصد سهام داشتند.
در سال ۱۳۴۲ افراد تحصیلکرده فنی بسیار کم بودند. دستگاه تزریق پلاستیک که امروزه از ساده‌ترین دستگاه‌ها در فرآیند تولید است، آن روزها برایشان بسیار پیچیده بود. بخشی از تولیدات خود را به فرانسه فرستادند. شرکت بیک از کیفیت محصول اظهار رضایت نمود.


تصویری از حسن رفوگران که بعنوان یکی از بزرگترین کارآفرینان ایران شناخته شده است.

دیدگاه بچه ها در مورد لوازم تحریر خوب چیست و آن ها چگونه ارزیابی می کنند وسایلشان را؟