
مرجان عصاری-مدیریت کلوب مدرسه :
تنبیه بدنی که بارها و بارها به شما به عنوان پدرو مادر و معلم اخطار شده است که از این کار اجتناب کنید. چرا این موضوع انقدر توجه روانشناسان و جامعه شناسان را به خود جلب کرده و چه می توان کرد تا بتوان تنبیه بدنی و کتک را از کارهای بزرگترها حذف کرد؟ این به سطوح آمدن از بی توجهی کودک و نوجوان را چگونه می توان کنترل کرد؟

به نظر من با قانون گذاری و جدیت در پیروی از قوانین تربیتیمون می تونیم بچه رو جوری هدایت کنیم که در چارچوب مورد نظر رفتار کنه.
تنبیه بدنی کــــــــــــــــــــــــــاملا از نظر همه ی روانشناسا و متخصصین منع شده و نباید بچه رو تنبیه بدنی کرد .
با تنبیه بدنی هوش بچه کم میشه
درمورد قانونگذاری هم باید حتما منطقی قانون برای بچه بگذاریم و قانونها حکم از سر بازکنی فعالیت و توجه به بچه رو نداشته باشه
اینا نظر منه
و در مورد جایگزین مناسب برای تنبیه بدنی هم یکی گرفتن وسیله ای از فرزند برای مدت معین یا تنها بودن او در اتاقش برای مدت معین یا انجام یک کاری به عنوان تبیه مثل شستن ظرفها و کم کردن ساعت بازیشون میتونه باشه
این مطلب هم مطلب خوبیه ببینین :
کودکتان را بدون برنامه تنبیه نکنید. زمانی که هر دو در شرایط خوبی به سر می برد به او روش تان را توضیح دهید و بگویید اگر رفتاری زشت انجام دهد یا قوانین را رعایت نکند مجبور خواهد بود که برای مدتی تنبیه شود.
برای آن توضیح دهید که هر کدام از کارها چه تنبیهی را به دنبال خواهد داشت به او بگویید که چه مدت زمانی را باید برای آنها سپری کند و چه زمانی تنبیه او پایان می یابد.
اگر برای یک بار به او توضیح دادید که رفتاری خاص منجر به تنبیه می شود آن تنبیه را هر زمانی که کودکتان آن اشتباه را مرتکب شد اجرا کنید. اگر شما این کار را نکنید او تنبیه را جدی نمی گیرد و فکر می کند تهدیدتان جدی نیست.
باید برای کارتان و تصمیمتان محکم باشد به خصوص هنگام تنبیه. هنگامی که تنبیه به پایان رسید از او بپرسید دلیل تنبیه اش را فهمیده یا خیر، به او اجازه دهید تا احساسش را بیان کند سپس به طور خلاصه و کوتاه برای او توضیح دهید که تنبیه تنها زمانی اتفاق می افتد که قانونی شکسته شود.