محاسن آزمون های هوش وکسلر:
1- داده های دقیق و روشن در مورد کارکرد شناختی فرد با توجه به پاسخ او به خرده آزمون ها
2- توانایی مقایسه نقاط قوت و ضعف روانی شخص با مقایسه نتایج هرخرده آزمون
3- سنجش متغیر های شخصیت با مشاهده مستقیم شخص ، مطالعه محتوای پاسخ ها ، ارزیابی اطلاعات از الگوی نمره های خرده آزمون ها (البته به اندازه آزمون های شخصیت دقیق نیست)
4- اندازه گیری هوش کلامی و غیر کلامی
5- دادن نیمرخ از وضعیت هوش افراد
6- تفاوت بخش کلامی و عملی به روان شناس در تفسیر عملکرد بینش می دهد.
معایب آزمون های هوش وکسلر :
1- در مقایسه با استنفورد بینه دامنه های انتهای هوشی را اندازه نمی گیرد( کمتر از 40 و بالاتر از 160) ، در هوش متوسط بابینه همبستگی دارد ولی در هوش بالا و خیلی پایین همبستگی کمی دارد.
2- در تفسیر نتایج هوشبهر گروه های سنی خاص مشکل دارد ، چون در دو انتهای طیف سنی هیچ کودکی در گروه معیار یابی نشده یعنی 6 ساله داشته اما تا 6 سال و 3 ماهه را نداشته و برای آن از روش برون یابی استفاده کرده است.
3- نمرات خرده آزمون ها برای افراد بالاتر از 70 با افزایش سن کاهش می یابد اما اندازه کاهش در هر خرده آزمون متفاوت بوده. متخصص ممکن است این پراکندگی را به غلط تفسیر کرده و آن را به نقاط قوت و ضعف افراد مسن نسبت دهد.
4- ممکن است درباره اقلیت های قومی یا اجتماعی – اقتصادی پایین چندان کاربرد نداشته باشد .
5- در نمره گذاری بعضی ماده ها مثل درک وفهم ، شباهت و گنجینه لغات درجه معینی از ذهنیت وجود دارد . در نتیجه یک ارزشیاب سختگیر نسبت به سهل گیر نمره کمتر می دهد.
6- از لحاظ وسعت آنچه می تواند اندازه بگیرد محدودیت دارد یعنی در سنجش نیاز به پیشرفت ، انگیزش ، خلاقیت و موفقیت ناتوان است.
7- مهمترین انتقاد فقدان تنوع کافی داده ها در مورد روایی آن هاست.