چنانچه وضعیت همه گیری بیماری کرونا در تهران به گونه ای پیش رود که مدارس امکان بازگشایی نداشته باشند، اقدامات زیر برای آموزش با کیفیت در مدرسه انجام خواهد شد تا اطمینان حاصل کنیم رسیدن به اهداف مدرسه تضمین شده است: تحقیقات نشان می دهد برای بچه های دوره اول دبستان (پایه اول و دوم و سوم) و پیش دبستان، آموزش مجازی به تنهایی نمی تواند اثربخشی مناسبی داشته باشد که این بیشتر به سن پایین بچه ها و لزوم حمایت مربی برای یادگیری آنها مرتبط است. بنابراین نوع آموزش برای این گروه سنی بصورت آموزش ترکیبی (blended) است یعنی تلفیق آموزش مجازی و حضوری. در بندهای بعد نوع این آموزش ها را با جزئیات بیشتری شرح می دهیم.
آموزش حضوری به دو صورت ممکن است: یا اینکه بچه ها با تعداد کم و با رعایت اصول بهداشتی کامل در مدرسه حاضر شوند (روزی سه ساعت) و بخش حضوری آموزش که بیشتر جنبه «تدریسی » آموزش را مورد توجه قرار می دهد، تحقق یابد. یا اینکه معلم با حضور در منزل بچه ها بصورت جداگانه، آموزش آنها را انجام دهد و کمک معلم هم مطالب تدریس شده را «تمرین» کند و با بازخورد مناسب، پیشرفت آنها را حمایت نماید. اگر آموزش و پرورش به مدارس اجازه دهد با توجه به شرایط خود و رضایت والدین تصمیم بگیرند، مدل اول (حضور در مدرسه) انجام خواهد شد و اگر مدارس به هیچ وجه اجازه پذیرش بچه ها را نداشته باشند، مدل دوم (حضور معلم و کمک معلم در خانه بچه ها) انتخاب خواهد شد.
آموزش مجازی همزمان (آنلاین) و آموزش مجازی غیر همزمان (آفلاین). در بخش آموزش آنلاین، زمان کلاس ها به قطعات کوتاه تر تقسیم می شود تا دامنه محدود توجه بچه ها در این سن لحاظ شوند. در روز زنگ آنلاین برای بچه ها در نظر گرفته می شود و بقیه روز برای فعالیت های تمرینی مبتنی بر آموزش های آفلاین برنامه ریزی می گردد. برای این زنگ های آموزش آنلاین برنامه ریزی دقیق شده است که بچه ها از حداکثر زمان منظور شده بهره مند شوند بنابراین قبل از کلا س های آنلاین بسته های آموزشی برای خانواده ها ارسال می گردد و معلمان نیز برای هر دقیقه این آموزش های آنلاین طراحی آموزشی نموده اند تا حداکثر آموزش اثربخش رخ دهد.
در بخش آموزش های آفلاین، ویدئوهای کوتاه چند دقیقه ای برای آموزش مطالب درسی تهیه و تدوین شده است تا در قالب بازی، داستان و پروژه های کوچک، معلمان آموزش موضوع مدنظر را با حداکثر کیفیت ارائه کنند. بچه ها می توانند بارها و بارها این ویدئو را ببینند و یادگیری خود را تعمیق کنند.
آموزش های مجازی مدرسه طوری با آموزش های حضوری تنظیم شده اند که هر یک قوام دهندِ دیگری است بنابراین ارائه مطالب درسی با سرعت، حجم و نظم و ترتیبی در اختیار بچه ها قرار می گیرند که آنها را با حجم عظیمی از مطالب موجه نکند. بلکه موفقیت در هر مرحله، امکان ورود به مرحله بعد را میسر می سازد.
آموزش دروسی مثل علوم تجربی و علوم اجتماعی که برای بچه ها جنبه انتزاعی اش بسیار آزار دهنده است، بر بستر پروژه های گروهی مجازی بر بستر پلتفرم مجازی مدرسه انجام می گردد. در این الگو، بچه ها با هم گروه های کوچک تحقیقی شکل می دهند و بر بستری فضای مجازی، و تحت هدایت معلم، پروژه های کوچک تجربی و اجتماعی انجام می دهند. مثلا پروژه ساخت مغازه مجازی که در آن بچه ها بتوانند چیزهایی را بفروشند. در حین انجام چنین پروژه های گروهی در این دو درس، توجه به کارکرد تربیتی مدرسه (یعنی مهارت های اجتماعی) نیز محقق می شود ضمن اینکه موضوعات این دو درس خود تمرینی مفید برای خواندن و نوشتن بچه هاست و حتی زمینه های مناسبی برای تمرین سواد عددی و ریاضی فراهم می کند.
تمام ابزارهای فنی پلتفرم های آموزش مجازی که موجبات یک آموزش اثربخش را فراهم می کند استفاده می گردد. یک آموزش اثربخش شفاف است، هدف معلوم است و به قطعات کوچکتر تقسیم شده است، کیفیت مورد انتظار مشخص است و بچه ها آنرا می دانند، در حین یادگیری، بچه ها مورد حمایت و نظارت قرار می گیرند تا قدم به قدم به یادگیری کل مطلب قصد شده فایق شوند، در فرایند یادگیری مورد تشویق مربی قرار می گیرند و اشتباهاتشان
داده های خوبی برای اصلاح آموزش معلم فراهم می کند. متناظر با همه این ها، در فضای آموزش مجازی، ابزارهایی وجود دارد که در مدرسه از آنها بهره برداری شده تا آموزش مجازی را اثربخش نماید. از امکان های تعاملی فضای مجازی، امکان های خود آموزی و خود اصلاحی تا امکان های تمرین و تکرار استفاده شده است.
الف) یادگیری مرحله به مرحله است و معلم باید برای آموزش هر موضوع و هر مهارتی پله هایی را تعریف کند و اصطلاحا آنرا به مراحلی بشکند و بر طی کردن مطمئن هر مرحله نظارت کند و کودک را حمایت کند تا پایش را محکم بر پله فعلی یادگیری بگذارد و سپس حمایت کند پا بر پله بالاتر بگذارد.
ب) یادگیری به قول فلاسفه ذو مراتب است، دارای رتبه هایی است و نباید انتظار داشت به یکدفعه یادگیرنده به حد کمال و پله های بالای یادگیری موضوعی یا صفتی یا مهارتی دست یابند. نباید هم انتظار داشت همه بچه ها به پله آخر برسند، هر کسی به وسع خودش و به تناسب سعی خودش پله هایی از این نردبان را طی میکند. مدرسه وظیفه دارد کمک کند هم هی بچه ها، پله های اساسی و پایه و اولیه را طی کنند و افق های دوردست را کمی مزمزه کنند، اما بالاتر رفتن بر عهده فرد و متناسب با سعی و تلاش اوست.
ج) کارکرد مدرسه ایجاد ارتباط بین زمین و آسمان است، فراهم آوری نردبانی که بچه ها را بالا ببرد و تخته بند زمین نکند. این بالا و والا و آسمانی هم ناظر بر درجاتی از اخلاق و علم است و هم درجاتی از مهارت کارآفرینی و ثروت آفرینی حال. مدرسه فراهم کننده این زمینه هاست، این مقدمات و این پیش نیازهاست و در این راه حامی و حمایت گر و پشتیبان بچه هاست.
د) نردبان در اندیشه عامه نشان از ساخت و ساز و اولین کاردستی دوران دبستانی والدین است. مدرسه نردبان مهد ساخت و ساز است، ساخت وساز پروژه ای، ساخت و ساز اندیشه ها، ساخت ارتباط ها، رویکرد ساخت وسازگرایی در آموزش (constructivism) و ساخت و ساز ایده ها.
ه) در ادبیات فارسی و از دیرباز نردبان واژه پر تکرار متون و اشعار ادیبان است بطوریکه حضرت مولانا فقط بیش از 70 بار از واژه نردبان در دیوان شمس و مثنوی استفاده کرده است. در ادبیات فارسی واژه نردبان برای اشاره به مفاهیمی چون «بالا و والا رفتن، مسیر درست، نماندن در عالم خاکی، آرام ارام و مستدام پیش رفتن و نه تعجیل و به یکباره زمین خوردن» استفاده شده است. بیشتر این مفاهیم در مدرسه، چراغ راه برنامه ریزی ما هستند:
نمی خواهی که زیر افتی چو سایه مشو بر نردبان جز پایه پایه
نظامی
در حال بارگذاری...
۱۶٫۵m
۴٫۵m
۲٫۰m
۲۳٫۵m
۲۶٫۱m
۲٫۹m
۱۵٫۶m
۵٫۱m
۳٫۷m
۳٫۲m