آسيب های ورزشی در رشته فوتبال

آسيب های ورزشی در رشته فوتبال

مشخصات محصول :

عنوان: شايع ترين آسيب های ورزشی در رشته فوتبال

تعداد صفحه: 19 اسلاید

فرمت فایل: ppt_قابل ویرایش

خلاصه ای از متن فایل :

هر رشته ورزشي نماي ويژه اي از آسيب ها را نشان ميدهد . اكثريت آسيب هاي فوتباليست ها شامل آسيب هاي نسج نرم (تاندون و عضله) و مفصلي هستند. كوفتگي ها، پيچ خوردگي ها (بويژه درمچ پا) و كشيدگي هاي عضلاني 75% كل آسيبها را شامل مي شوند . اين آسيب ها غالبا در اندام تحتاني رخ ميدهند، كه تقريبا 60% يا بيشتر از كل آسيب هاي فوتبال را شامل ميشوند.

مفاصلي كه اغلب اوقات درگير ميشوند زانو و مچ پا هستند. البته ورزش فوتبال مصون از آسيب هاي تنه، سر و اندام فوقاني نيست. آسيب كمر ممكن است در مقايسه با آسيب عضلاني اندام تحتاني بيشتر به دور ماندن ورزشكار از صحنه رقابت ها منتهي شود. آسيب صورت ميتواند در اثر برخورد آرنج يا سر بازيكن حريف در نبردهاي هوايي عارض شود. ضربه مغزي در مورد آخر يك خطر محسوب مي شود. برخي آسيب ها باعث بروز تغييراتي در قوانين بازي اجراي آنها توسط داور شده اند. از آن جمله استفاده از آرنجها در ليگ فوتبال انگليسي (فصل 1994) و تكل از پشت در جام جهاني 1994) ممنوع اعلام گرديدند.

آسيب هاي فوتبال از نظر علت پديد آورنده به چند دسته ذیل تقسيم مي شوند :

آسيب هاي مستقيم : از آنجا كه فوتبال يك ورزش پر برخورد است، غالب اوقات ضربه مستقيم به فوتباليستها اصابت ميكند. مثلا در طي تكل بازيكن حريف يا در اثر تصادم با يك بازيكن ديگر. اين ضربات به آسيب هاي كوفتگي (پارگي عروق خوني داخل نسوج نرم كه به تشكيل هماتوم مي انجامد) يا شكستگي هاي استخوان منتهي ميشوند.

آسيب هاي غيرمستقيم : اين آسيب ها از نيروهايي كه در يك ساختار عضلاني اسكلتي در طي فعاليت ايجاد مي شوند، ناشي ميگردند. آسيب ممكن است در عضلات تاندونها، رباطها ، مفاصل و استخوانها مشاهده شود. اين نوع از آسيب غالبا در ابتدا يا انتهاي بازي و به خاطر گرم نكردن به ميزان كافي ، انعطاف پذيري ضعيف يا خستگي عارض ميگردد.