مشاوره آموزشی

با توجه به درخواست برخی از والدین ، در این تاپیک سعی میکنم در حد توانم به سوالات شما در زمینه مسایل درسی و مدرسه ای پاسخ بدم . و یا مطالبی که در سایتهای دیگه مینویسم ویا به دانش آموزام میگم رو اینجا باز نشر بدم .

سوالات خودتونو می تونید همینجا بفرستید و یا اگر خواستید که اسمتون محفوظ بمونه ، به صورت پیام خصوصی برام ارسال کنید.



همیشه شاد و سلامت باشید .



علیرضا مسگری مشهدی - مشاور آموزشی

والدین و ۲۰ نکته درباره نوجوانان

مشکل به مسئله‌ای می‌گویند که بر کارکرد فردی- اجتماعی شخصی و بر کارکرد گروه و یا جامعه معیّن اثر می‌گذارد و یا او از آن متأثر می‌شود. با توجه به این تعریف، نوجوانان معمولاً دارای مشکلات ویژه‌ای هستند که این نوع مشکلات با مشکلات دوران کودکی و بزرگسالی تفاوت زیادی دارند بهمین جهت از دوران نوجوانی غالباً به عنوان دوره مشکل و نامتعادل و غیرقابل پیش‌بینی تعریف شده است.

برای غلبه بر این مشکلات چند راهکار پیشنهاد می‌شود.

۱- شناخت شخصیت نوجوان:
ما والدین با شناخت ویژگی‌های دوره نوجوانی بسیاری از رفتارهای ناخوشایند آنان را غیرطبیعی نپنداریم که موجب بروز عکس‌العمل در ما شود و به تیرگی روابط با نوجوان نیانجامد.

۲- استفاده از روش تغافل (نادیده گرفتن):
از موثر‌ترین روش‌های تربیتی در این دوره «روش تغافل» است. یعنی مسائل و مشکلات نوجوان را بزرگ نشان ندهیم که در او ایجاد وحشت نماید و یا او را به لحاظ رفتار‌هایش دائم باز خواست ننمائیم بلکه نوجوان بایستی همواره در حالت خوف و رجاء باشد.

۳- ایفای نقش راهنمایی، به جای دستوری:
در برخورد با مسائل نوجوان بهتر است از خودش کمک بگیریم یعنی این واقعیت را بداند که نخستین مسئول حلّ مشکل او، خودش است و برای حل آن باید اقدام نماید و ما والدین فقط وظیفهٔ راهنمایی او را داریم که از عواقب تصمیم خودش مطلع شود.

۴- آموزش:
مهم‌ترین دلیل ترس و اضطراب از هر موضوعی جهل و ناآگاهی نسبت به آن موضوع می‌باشد که ضروری است برای کاهش ترس و اضطراب‌های نوجوانی آموزش‌های لازم در مورد بلوغ، دوست‌یابی، حل مساله، گذراندن اوقات فراغت، برنامه‌ریزی درسی و مواردی از این قبیل به نوجوان آموزش داده شود.

۵- برقراری رابطه دوستانه و عاقلانه:
ما والدین با مراقبت دوستانه و عاقلانه خود احساس ایمنی و اطمینان را در وجود نوجوان ایجاد می‌کنیم.

۶- اعتماد سازی:
باید بیاموزیم که چگونه حس اعتماد نوجوان را نسبت به خودمان جلب و جذب کنیم، چنانچه اعتماد میان نوجوان و والدین کمرنگ شود او برای حل مسائل خود به دیگران مراجعه می‌کند.

۷- ارتباط کلامی مقدمه ارتباط عاطفی:
ما والدین با تنظیم ساعات کار خود و بسترسازی مناسب در منزل بایستی فرصت کافی برای «ارتباط‌های کلامی» با اعضای خانواده به ویژه نوجوان را فراهم آوریم چرا که ارتباط کلامی خود مقدمه «ارتباط عاطفی» است که نوجوان سخت به آن نیازمند است.

۸- تاکید بر محبت و پرهیز از خشونت:
ارتباط با نوجوان اگر بر اساس عشق و علاقه و صمیمیت استوار باشد اعتماد به نفس را در او تامین و تضمین می‌نماید و اگر بافشار و خشونت همراه باشد ممکن است موجب اختلال عصبی و دشواری‌های روانی در او شود.

۹- الگوهای رفتاری والدین:
نوجوان علاقمند است که والدین دارای شخصیتی مستحکم و با ثبات و پایدار باشند چون به اتکاء شخصیت و همانند سازی آنان نیازمند است و توجه والدین به الگوهای رفتاری خود مورد تاکید است.

۱۰- پرهیز از مناقشات خانوادگی:
خانه بایستی محل آرامش و امن و مستحکمی برای اعضاء خانواده به ویژه نوجوان باشد و مناقشات و جرو بحث‌ها و دعواهای علنی والدین به آن لطمه نزند و بهانه گریز نوجوان از خانواده را فراهم نیاورد.

۱۱- گوش دادن:
با نوجوان صحبت کنیم و به سخنان او با علاقه گوش فرا دهیم و بدانیم که خوب گوش کردن به حرف‌های نوجوان رمز ارتباط موثر با اوست.

۱۲- تکیه بر نقاط قوت:
با مشاهدهٔ برخی ضعف‌ها، نوجوان را تحقیر و سرزنش و یا با دیگران مقایسه‌اش نکنیم بلکه بیشتر سعی نمائیم برای از بین بردن ضعف‌هایش قوتش را تجلی بخشیم.

۱۳- انتظار به اندازه:
با کسب شناخت همه جانبه از نوجوان به اندازهٔ توان و ظرفیت وجودیش از وی انتظار داشته باشیم.

۱۴- اجازه خطا کردن به‌ نوجوان بدهیم:
نوجوان بایستی بیاموزد که از مشکلات گریزان نباشد بلکه برای حل مشکلاتش به دنبال کشف راه حل باشد و این زمانی است که اجازه خطا کردن را به او بدهیم تا از خطا کردن احساس گناه نکند و بتواند فرصت یافتن راه حل را بیابد.

۱۵- مشورت با نوجوان:
نوجوان در اندیشهٔ مستقل شدن است بنابراین نبایستی عقاید خود را بر او تحمیل کنیم بلکه بایستی او را تحمل کرد و با مشورت گرفتن از او در امور خانه در کسب استقلال یاریش کنیم.

۱۶- فعال بودن نقش پدر در تربیت نوجوان:
همان‌گونه که «مادر» نخستین گذرگاه کودک و نوجوان به زندگی اجتماعی است آنچه که بسیار مورد نیاز یک نوجوان است وجود «پدری» است که خانواه بتواند بر او تکیه کند. «پدری» که گرم، مهربان و پرشور باشد.

۱۷- پذیرش بدون قید و شرط نوجوان:
نوجوان را همانطور که نشان می‌‌دهد بپذیریم نه ‌آن‌طور که در رویا و تخیل خود تصور می‌کنیم و بدانیم اگر نوجوان در خانواده مورد احترام قرار گیرد، یاد می‌گیرد خودش را آن‌طور که هست بپذیرد.

۱۸ - شناخت دوستان:
دوستان نوجوان خود را بشناسیم. کودکان وقتی بزرگ می‌شوند و به مدرسه می‌روند به خصوص زمانی که به سن نوجوانی می‌رسند، بیشتر از دوستان خود تقلید می‌کنند. نوجوان بسیار آسیب پذیر است و اگر دوستان او رفتارهای خوبی نداشته باشند به راحتی می‌توانند او را به بدآموزی و خلافکاری بکشانند.

۱۹ - ایجاد محیط امن در خانواده:
خانواده نقش مهمی در تربیت کودکان دارد و برای نوجوان تکیه گاهی است که می‌تواند به کمک آن مشکلات خود را حل کند. اختلافات پدر و مادر و برخوردهای نامناسب آن‌ها با یکدیگر و با فرزندان، محیط خانه را ناآرام و ناسالم می‌سازد. نوجوانی که در چنین محیطی به سر می‌برد به ناچار تکیه‌گاه خود را در خارج از محیط خانواده جست‌و‌جو می‌کند و چون بسیار آسیب پذیر است ممکن است که با خطر‌ها و انحرافات زیادی روبه رو شود.

۲۰ - ایجاد تعادل بین آزادی نوجوان و مراقبت از او:
نوجوان بزرگ شده است و به آزادی نیاز دارد. اما چون آسیب پذیر است و در بسیاری از موارد به جای عقل و منطق از احساسات خود پیروی می‌کند، به مراقبت مناسب هم احتیاج دارد، اگر بتوانیم در دادن آزادی به نوجوان و مراقبت از او زیاده روی نکنیم و اندازه نگه داریم و به هر دو نیاز او جواب مثبت داده‌ایم و از خطرهایی که آزادی زیاد و مراقبت شدید ایجاد می‌کنند، پیشگیری کرده‌ایم، ‌با توجه به نکات بالا می‌توانیم به فرزندان خود در گذار از دوره سخت و دشوار نوجوانی یاری رسانیم و پایه‌ای محکم برای زندگی آینده آنان پی ریزی کنیم.
بخاطر داشته باشیم که زندگی سالم در گرو نوجوانی سالم است.
 http://sara.jamejamonline.ir/NewsPreview/1229252330850664233

پرسش :

سلام. من امسال انتخاب رشته دارم و بین ریاضی و تجربی مونده م. اولویت اولم تجربی بود چون فیزیکم 16شد اما هم زیست و هم ریاضی رو 19شدم. من تا پارسال عاشق ریاضی بودم و لی امسال شک دارم. نمیدونم برم تجربی یا ریاضی. لطفا کمکم کنید.
راستی اگه بخوام روانشناسی بالینی کودک و نوجوان بخونم باید چه رشته ای برم؟

پاسخ:

دوست من سلام .

برای انتخاب رشته، باید عوامل مختلفی را در نظر گرفت .

با این اطلاعاتی که شما دادی، نمی توان قاطعانه گفت که برای شما رشته ریاضی بهتره یا تجربی .

علاقه و توانایی، مهمترین عوامل انتخاب رشته هستند که به نظر من علاقه واقعی می تونه تا حدی ضعف در توانایی رو هم جبران کنه یعنی اگر شما به پزشکی و شاخه های مرتبط با اون خیلی علاقه داری، حتما برو تجربی . خیلی هم به این فکر نکن که نمره علوم راهنمایی یا مثلا شیمی و زیست اول دبیرستانم 20 نشده . چون اگر علاقه واقعی داشته باشی، با تلاش و زحمت می تونی بنیه علمی خودتو قوی کنی ولی اگر هنوز خیلی بین ریاضی و تجربی و یا به عبارتی بین مهندسی و پزشکی ، اولویتی قائل نیستی ، بهتره که ریاضی رو انتخاب کنی. چون تعداد رشته ها و دانشگاه های خوب رشته ریاضی ، بیشتره و در نتیجه شانس قبولیت در رشته های خوب بیشتر میشه .

البته عوامل دیگری هم مثل جنسیت، محل زندگی، شغل پدر و مادر ، روحیات و … در انتخاب موثرند . اگر مدرسه تون مشاور داره ، حتما ازش کمک بگیر.

قضیه سوال آخرتو هم راستش خوب متوجه نشدم . چرا وسط بحث ریاضی و تجربی ، رفتی سراغ روانشناسی بالینی کودک و نوجوان ؟ از کجا با این رشته آشنا شدی ؟

این رشته همگام با رشته روانشناسی بالینی است ، این تفاوت که با اختلالات دوران کودکی و نوجوانی سر و کار دارد . در دوره ارشد مجموعه روان شناسی شامل 6 گرایش 1- روان شناسی عمومی 2- روان شناسی بالینی 3- سنجش و اندازه گیری (روان سنجی) 4-روان شناسی صنعتی و سازمانی 5- روان شناسی بالینی کودک و نوجوان 6- خانواده درمانی می باشد.

اگر بخواهی از رشته‌ی تجربی وارد رشته روانشناسی ( شامل روانشناسی ، روانشناسی بالینی و روانشناسی صنعتی سازمانی ) بشی ، درس‌های مهم برای قبولی در این رشته دارای ضرایب زیر است:
ریاضی زیست شناسی فیزیک شیمی
2 4 2 3

آقای مسگری خیلی ممنون از این تاپیک

مشکل بد امتحان بودن را با چه روش هایی میشه برطرف کرد
بفرض مطالب خوب دریافت میشود و سرکلاس حضور ذهن قوی است تا حد تحسین دبیر اما هنگام امتحان پایین ترین بازخورد رقم می خورد.
امیدوارم سوالم را در تاپیک درست مطرح کرده باشم.
سپاس

سلام .

اول از همه باید بررسی شود که آیا فرض شما صحیح است ؟ یعنی سر کلاس تمرکز کافی وجود دارد و یادگیری مناسب انجام میشود یا خیر .

حال اگر فرض ، صحیح بود باید عوامل مختلف را بررسی کرد . سن ، جنسیت ، نوع مدرسه ، سوابق آموزشی ، شرایط خانوادگی و ... تاثیر گذار هستند .

معمولا مشکل اصلی در این جور مواقع ، عدم مطالعه کافی و مناسب در منزل می باشد . وقتی که مطالعه و تمرین کافی انجام نمی شود ، نتیجه مناسب هم در آزمون گرفته نمی شود . وقتی نتیجه مورد نظر دانش آموز و والدین حاصل نمی شود ، برای آزمون های بعدی دانش آموز با استرس  سر جلسه حاضر میشود . عدم مطالعه کافی و استرس ، عدم نتیجه گیری را تشدید می کند . در آزمون های بعدی ، عدم اعتماد به نفس به عوامل قبلی اضافه می شود و دیگر به دانش آموز تلقین میشود که من سر جلسه آزمون نمی توانم نتیجه بگیرم .

برای حل مشکل اینگونه دانش آموزان در درجه اول باید والدین توجیه شوند ( و معمولا مادرها ! ) . چون قسمت عمده ای از استرس توسط والدین به طور مستقیم یا غیر مستقیم به دانش آموزان وارد می شود .

بعد هم دانش اموز را باید از نظر روحی -روانی  آماده کرد . و سپس برایش برنامه ریزی مطالعاتی انجام داد . و زمان هم به دانش آموز داد .

حل اینگونه مشکلات برخی اوقات زمان بر است . باید حوصله داشت .



سلامت و شاد باشید !

با سپاس از آقای مسگری

فرزند من از حضور ذهن خوبی برخورداره ولی ممارست و پشت کار درسی خوبی نداره و من نگرانم اگر بهش فشار بیارم جلوی خلاقیت ذهنش رو بگیرم حالا بنظر شما چیکار کنم؟

سلام .

فرزند شما کلاس چندمه ؟

کدوم مدرسه میره ؟

الان حدودا به طور میانگین چند ساعت در روز درس می خونه ؟

پرسش:
من امسال هفتمم. می خواستم ببینم چه جوری برنامه ریزی کنم مثلا یه بار برنامه ریزی می کنم که:
ساعت 2 تا 4 زیست، 4:30 تا 6فیزیک و……
بعد می بینی تو این ساعت درسه تموم نمیشه. از استراحتت می گذری زیست تموم. بعد می رسی به فیزیک. می بینی وقت اضافه میاد. بعد میری سراغ بعدی ریاضی. ریاضی زیاده وسطش مجبوری بری بیرون و هزار جور مشکلات دیگه.
این برنامه ریزی غلطه باید چجوری برنامه ریزی کرد؟


پاسخ:
دوست من سلام.
خیلی خوبه که از الان به فکر برنامه ریزی هستی و برای خودت برنامه می ریزی. اگر الان برنامه هات خیلی با هم جور در نمیاد اشکالی نداره. تو اصل کار رو داری انجام می دی و بعد از یه مدتی این ایرادات در برنامه ریزی هات از بین خواهد رفت.

بهت پیشنهاد می کنم مطلب زیر رو که راجع به برنامه ریزی درسیه خوب بخونی و در برنامه ریختنت این مطالب رو لحاظ کنی. اگر دیدی باز هم مشکلی داری، حتما بهم بگو!
منتظرما!

برنامه ریزی درسی
چگونه برنامه ریزی درسی داشته باشیم؟ انتخاب مسیر و رسیدن به هدف مورد نظر ما بسیار با اهمیت است؛ چرا که هم می توانیم مسیر پر پیچ خم وانحرافی را انتخاب کنیم و هم بهترین مسیر را و این بستگی به میزان علاقه ما به آن هدف و خواسته مان دارد. پس یک برنامه ریزی درسی موفق می تواند به ما در پیمودن این مسیر کمک نماید.
برای یک برنامه مشخص همیشه سوالات زیر برایمان پیش می آید :
از کجا شروع کنم؟
چگونه برنامه ریزی کنم؟
از کجا باید شروع کنم؟
چقدر وقت دارم؟
این روزها افکار خیلی ها درگیر چگونگی طراحی برنامه ریزی درسی شده است اما دوستان خوبم! نوشتن یک برنامه درسی منسجم و خوب، آن قدرها هم که تصور می کنید، سخت نیست؛ فقط کمی دقت می خواهد.
برنامه ریزی درسی چیست؟
چرا برای مطالعه به برنامه ریزی نیازمندیم؟
یک برنامه ریزی خوب چه خصوصیاتی باید داشته باشد؟
چگونه می توانیم یک برنامه ریزی خوب را طراحی کنیم؟
وقتی ما در زندگی هدفی داریم و می خواهیم برای رسیدن به آن هدف، کاری انجام دهیم، ناگزیریم که مسیری را طی کنیم.
وقت، کالایی گرانبهاست که چون از دست رود، قابل برگشت نیست. استفادۀ موثر از وقت در تمام مراحل زندگی از جمله تحصیل، عامل سرنوشت ساز درموفقیت افراد است. آیا تا به حال فکر کرده اید که چگونه از وقت خود استفاده می کنید؟ آیا برای انجام کارهایتان از جمله مطالعه و درس خواندن برنامه ریزی دارید؟ چند ساعت در روز مطالعه می کنید؟ اتلاف وقت شما در چه مواقعی بوده است؟ چه مقدار از اوقات خود را به طور بهینه به مطالعۀ دروس خود می پردازید؟ موفقیت و شکست در دانشگاه، تابعی از نحوۀ استفاده از وقت است. در صورتی که از وقت خود به طور سنجیده، منطقی و هوشمندانه استفاده کنید، موفق خواهید شد؛ در غیر این صورت ممکن است در انجام وظایف خود با شکست مواجه شوید. به این دلیل است که هر دانشجو باید مهارت لازم را برای کنترل، برنامه ریزی و مدیریت زمان دارا باشد( خصوصا مدیران آینده ). همۀ ما ادعا می کنیم که برای اجرای کارهایمان وقت کافی نداریم، حقیقت این است که همۀ ما 24 ساعت وقت در یک شبانه روز داریم و بر اساس عادت، آن را سپری می کنیم و کمتر به نحوۀ گذراندن آن توجه داریم. شاید با خود بیاندیشید که ما همیشه این گونه عمل کرده و عادت کرده ایم و نمی توانیم تغییر رویه دهیم. اما بهتر است به جای تاکید بر عادات بد خودمان، آن چه را که موجب اتلاف وقتمان شده، شناسایی و حذف کنیم و عادات خوبی را که سبب ذخیره و استفادۀ بهینه از وقت می شود را تشخیص داده و جایگزین کنیم.
انتخاب مسیر و رسیدن به هدف مورد نظر ما بسیار با اهمیت است؛ چرا که هم می توانیم مسیر پر پیچ خم وانحرافی را انتخاب کنیم و هم بهترین مسیر را واین بستگی به میزان علاقه ما به آن هدف و خواسته مان دارد.
بعضی می پندارند که برنامه ریزی زندگی آن ها را محدود می کند و لذت و شادی را از آن ها می گیرد؛ در صورتی که تنظیم وقت و زمان به ما این امکان را می دهد که برای آن چه که به عنوان هدف برگزیده ایم، برنامه بریزیم و این گونه از زندگی خود بهره بگیریم.
در مورد برنامه ریزی شاید دیگران بتوانند به ما کمک کنند اما باید این را در نظر داشته باشیم که نقش اصلی ما هستیم چرا که هیچ کس مانند ما دلسوز و نگران سرنوشتمان نیست و از جزئیات کارمان آگاه نیست.
پس برنامه ریز اصلی خودت هستی. فرصت را از دست نده و حرکت خود را منظم و با برنامه و از همین حالا شروع کن.
چگونه برنامه ریزی کنیم؟
اگر هدف ما کمرنگ باشد، شدت و ضعف مسیر برای ما کم اهمیت است و انگیزه ای برای رسیدن ما را مشتاق نمی کند اما اگر هدف ما بسیار ارزشمند باشد، راه دوم را انتخاب می کنیم و برای رسیدن به آن از هیچ تلاش و کوششی دست بر نمی داریم و می دانیم که برای رسیدن به آن سختی هایی را نیز باید متحمل شویم. بنابراین، شور و شوق رسیدن به هدف، انگیزه تلاش کردن را در ما زیاد می کند.
انتخاب مسیر همان برنامه ریزی درست و مطلوب است یعنی اگر ما هدف مشخص و معینی داشته باشیم و آن هدف برای ما بسیار ارزشمند باشد، شور و شوق رسیدن به آن، این انگیزه را در ما ایجاد می کند که چگونه برای پیمودن به بهترین نحو برنامه ریزی کنیم تا بهترین نتیجه را در راه رسیدن به هدفمان بگیریم؛ بنابراین “برنامه ریزی تنظیم راه های هدفمند برای رسیدن به هدف است.”
بدون هدف، برنامه ریزی معنایی ندارد؛ همان گونه که بدون انگیزه، هدف نیز معنایی ندارد؛ پس برای رسیدن به هدف ابتدا باید اهداف جزئی تر را طی کرد؛ مثل پلکان که برای رسیدن به آخرین پله باید ابتدا از اولین پله شروع کرد.
” طبق تحقیقات انجام شده یکی از ویژگی های بارز انسان، قدرت تفکر واندیشه است. انسان در طول زندگی خود، هرگز از تفکر و اندیشه جدا نبوده است و با تفکر صحیح توانسته است به حل مسائل ومشکلات خود بپردازد و به رشد و تعالی نائل آید.” بنابراین، در طراحی برنامه درسی می تواند با استفاده از تفکر صحیح، مسیر رسیدن به هدف خود را انتخاب کند.
در برنامه ریزی درسی می توان به هردو صورت عمل کرد؛ یا طراحی واستفاده از برنامه ای که هدفمند، سازمان یافته ودقیق است که به شیوه منظم قابل اجراست و بر اساس زمان های مشخص تنظیم واجرا می شود و یا براساس ذهنیت افراد شکل می گیرد و فرد با توجه به توانایی اش بدون در نظر گرفتن زمان مشخص شروع به مطالعه می کند و بر اساس نیاز خود به کارهای تفریحی و استراحت می پردازد. در هر صورت این به خود شما بستگی دارد. هر شیوه ای را که با روحیه شما سازگار است برگزیده تا با اجرای آن بهترین و بیش ترین نتیجه را به دست آورید و به هدف خود دست یابید.
در این جا هدف ما اجرای نوع اول است.
آن چه در طراحی برنامه ریزی درسی مؤثر است:
نکاتی که در طراحی برنامه درسی خوب موثر می باشد، به شرح زیر است:
بررسی کتاب های درسی:
در انتخاب محتوای کتاب های درسی باید درباره مطالبی که در برنامه گنجانده می شود، تصمیم بگیرید. ابتدا همه کتاب هایی را که باید مطالعه شود، گردآوری کنید و درباره حجم آن ها، سخت و آسان بودن آن ها و مدت زمانی که به هر فصل و بخش اختصاص می یابد، نظر دهید و تعیین کنید که به هر کدام در طول روز، هفته و ماه، می بایست چه مدت زمانی برای مطالعه اختصاص داده شود. توجه داشته باشید که در تنظیم وقت نباید فقط به کتاب هایی که علاقه مندید، اهمیت دهید؛ در این گونه موارد، منطقی فکر کنید و برای کتاب هایی که محتوای آن ها سخت تر است، زمان بیش تری را برای مطالعه در نظر بگیرید .
از کجا شروع کنیم:
برای جلوگیری از سردرگمی باید بدانیم که از کجا باید شروع کنیم؛ یعنی وقتی کتاب های مورد نظر خود را سبک و سنگین کردیم و مدت زمان لازم را برای مطالعه به آنان اختصاص دادیم، می بایست تعیین کنیم که ابتدا از چه کتاب هایی شروع کنیم. بعضی از افراد از کتاب های سخت شروع می کنند تا به کتاب های آسان برسند. بعضی دیگر از کتاب های آسان به مشکل شروع می کنند و بعضی دیگر ترجبح می دهند که کتاب های آسان و مشکل را با هم بخوانند؛ در هر صورت این که یک کتاب را تا آخر می خوانید و بعد سراغ کتاب دیکری می روید و یا برنامه روزانه شما متنوع است و فصل های چند کتاب را برای مطالعه روزانه خود انتخاب می کنید، یک مسئله شخصی است و بستگی به عادت مطالعه شما دارد. آن چه در این جا اهمیت دارد این است که سعی کنید درس های مشکل را به ساعت هایی که احساس می کنید بهتر می توانید بخوانید و بازدهی بیش تری دارید، اختصاص دهید و درس های آسان تر را به روزهای دیگر موکول کنید؛ همچنین ترتیب کتاب هایی که برای مطالعه انتخاب می کنید، می بایست به گونه ای باشد که در حین مطالعه و یادآوری مطالب در آن ها تداخل ایجاد نشود.
جایگاه هر درس را مشخص کنید و تعیین کنید که ابتدا چه تکالیفی را انجام دهید، بهتر است و چه تکالیفی را با تاخیر انجام دهید، برایتان مشکلی پیش نمی آید.
انعطاف پذیری
برنامه درسی را طوری طراحی کنید که امکان تغییر در آن باشد تا هنگام اجرای آن اگر احساس کردید که برنامه خیلی راحت و آسان و یا خیلی سخت و فشرده است، بتوانید نواقص آن را برطرف کنید و با نظارت و بازنگری به ساماندهی مجدد آن بپردازید؛ چرا که انرژی شما در برنامه ریزی سخت و فشرده به زودی هدر می رود و توان ادامه برنامه را نخواهید داشت و در برنامه ریزی راحت و آسان، مدت زمانی را که باید به مطالعه می پرداختید، هدر می دهید و در واقع حداکثر استفاده را از حداقل زمان نمی کنید و ممکن است که برای ادامه مطالعه، وقت کم بیاورید؛ بنابراین برنامه را به گونه ای طراحی کنید که امکان تغییرات لازم در آن امکان پذیر باشد.
- ابتدا لازم است از زمانی که از خواب بر می خیزید تا زمانی که مجددا به رختخواب می روید، تمام فعالیت های اصلی خود را همراه با زمانی که صرف هر یک از فعالیت ها می شود یادداشت کنید. حال در می یابید که چه مدت را صرف مطالعه کرده اید؟ چه مقدار اتلاف وقت داشته اید؟ به ضعف خود پی می برید و این باعث می شود که روزهای بعد، بهتر عمل کنید و ضعفی که داشته اید را جبران نمایید.
– برای هر تغییر و حرکتی، ابتدا شناخت ضروری است. در این مرحله شما به این شناخت رسیده اید که نقاط قوت و ضعف را در برنامه بدست آورید. حال با توجه به آن برنامۀ خود را تنظیم می کنید.
– نیازهای شخصی خود را در نظر بگیرید. ( استراحت، استحمام، نماز، غذا، شستشو و …)
– اوقات حداکثر و حداقل کارایی خود را بشناسید. افراد با هم متفاوتند و در ساعاتی بیش ترین انرژی و در زمانی دیگر کمترین انرژی را برای یادگیری دارند.
– برای هر ساعت مطالعه، حدودا ده دقیقه استراحت در نظر بگیرید. این استراحت باعث می شود که شما با انرژی بیش تری درس بخوانید.
– در طول استراحت فیلم نبینید و کار فکری انجام ندهید. به سلول های مغز استراحت داده و به کارهایی از قبیل خوردن میوه، ورزش، تن آرامی و … بپردازید.
– درس هایی با موضوع های مشابه را پشت سر هم قرار ندهید زیرا یادگیری آن ها به طور پیاپی موجب تداخل می شود و خستگی ذهنی ایجاد می کند.
– در برنامه ریزی خود درسی را که همان روز فرا گرفته اید + دروسی که روز بعد کلاسش را دارید بگنجانید.
– سر ساعت معین شروع کنید، مثلا اگر قرار است ساعت 9 شروع کنید، نگذارید به ساعت 9:30 بکشد. وقتی کاری را سر ساعت تنظیم شده انجام دهید، ذهن شما کم کم شرطی می شود و به راحتی تمرکز حواس پیدا می کنید.
– کارهای مزاحم مانند نگاه کردن به تلویزیون، صحبت کردن با دیگران، مکالمۀ تلفنی غیر ضروری و طولانی را در اوقات مطالعه ترک کنید.
– خواندن را فورا شروع کنید. بهانه تراشی نکنید و کارهای عقب افتادۀ خودتان را در اوقات مطالعه انجام ندهید.
– برنامه باید انعطاف داشته باشد. ساعت های اضافی را در برنامه قرار دهید که اگر برنامۀ پیش بینی نشده رخ داد بتوانید فرصتی را برای جبران وقت تلف شده در نظر بگیرید.
– برنامۀ خود را هفتگی تنظیم کنید تا در طول هفته به راحتی بتوانید آن را اجرا کنید.
– زمان خواب خود را تنظیم کنید تا خواب زیاد موجب اتلاف وقت شما نشود.
– با ارادۀ تمام، برنامۀ درسی خود را اجرا کنید.
– وقتی در طول هفته در اجرای برنامۀ خود موفق بودید به خود پاداش دهید.

سلام وتشکر از تاپیک خوب و فعالتون.

سلام و مرسی از پیگیریتون . کلاس هفتم و حدودا 1ساعت بسته به تکالیف مدرسه .

سلام  .

 

با توجه به سن و سال  فرزندتون ، نگرانی شما کاملا بجاست . فشار بیش درسی بیش از حد در این دوران ، دانش آموز را معمولا در بزرگسالی با مشکلات روحی-روانی مواجه خواهد کرد . شادابی و نشاط بچه ها بسیار مهمه .

از طرفی هم اگر بچه ها الان از نظر درسی پایه شون قوی نشه ، تو دبیرستان با مشکل مواجه خواهند شد .

پس هم باید به فکر درس بود و هم به فکر روح و روانشون !

الان مهمترین درسی که باید دخترتون توش قوی بشه ، ریاضیه . سعی کنید اول اونو علاقه مندش به ریاضی کنید . بعد هم با توجه به وضعیت درسیش و روحیاتش ، یه برنامه مطالعاتی برای ریاضیش بریزید . مقیدش کنید که ریاضیشو به طور مرتب کار کنه . البته خودش کار کنه ها ، سعی کنید به معلم خصوصی وابستش نکنید .

اگر معلم ریاضی خوبی تو مدرسه داره ، از معلمش کمک بگیرید . مشاور هم خیلی می تونه توی این علاقه مند کردن نقش موثری داشته باشه .

اگر با علاقه و خوکار ، سراغ ریاضی بره ، مطمئن باشید که تو دبیرستان هم میتونه خیلی موفق باشه .

اگر دیدید که داره خوب درس می خونه ( دقت کنید : خوب درس می خونه و نه اینکه حتما خوب نتیجه میگیره ! ) حتما جوایز و تشویقات با نشاطی براش درنظر بگیرید .

مطالعه اش در روز اگر به 2 ساعت برسه ، خوبه

اگر باز هم سوالی بود ، در خدمتم .

همانطور که آقای مسگری اشاراتی داشتند برنامه ریزی و سازماندهی مطالعاتی راهی برای رسیدن به هدف می باشد. که بهتره با خود روراست باشید و آینده شغلی خود را توی ذهنتون بهش بال و پر بدید و آگاهی از اینکه برای رسیدن به این هدف چه منابعی است کمک خیلی خوبی می تواند داشته باشد.

منابع می تواند ضریب تاثیر درس در نتیجه امتحان باشد. باید مقداری ذکاوت را چاشنی کارتان کنید. بعضی دروس شاید ضریب زیاد مهم و موثری را در امتحان هر مقطعی دبیرستان دوره اول به دوره دوم و امتحان سراسری کنکور را در دانشگاه آزاد و گاهی سراسری نداشته باشد.

نظرم تعیین ضرب العجل مطالعاتی می باشد.

بنابراین بهترین کمکی که مادرو پدران عزیز می توانند به بچه ها کنند و حتی خود دانش آموز بهترین کممک در حق خودش آگاهی به این نکات پایه می باشد.

آقای مسگری من با توجه به امتحاناتش سعی میکنم این مواردی را که شما گفتید رو انجام بدم خیلی ممنون از راهنماییتون و نتیجه رو هم با شما در میان میذارم. بازم ممنونم
جالبه که به ریاضی علاقمنده اما تمرینش کمه معلمش میکه سر کلاس خیلی هوشیاره اما امتحانات کوچیک کلاسی رو خوب جواب نمیده!! که این شاید نشون میده برای تمرین کمشه!!

امیدوار بودم خودش بیشتر تمرین میکرد

سلام و خسته نباشید. ممنون میشم روش های کاربردی برای تقویت حافظه و به خاطرسپاری را برام بگید که بتونم نتیجه بگیرم .

ببینید ، دخترتون باید مقید بشه که هر روز ریاضی کار کنه . مثلا کتاب ریاضی مبتکران رو تهیه کنه و هر روز حداقل روزی 45 دقیقه تحت هر شرایطی سوالات این کتاب رو حل کنه . اگر با 2،3 تا از دوستاش مچ بشه و این کار رو انجام بده که عالیه .

اگر نظارت بر انجام اینکار توسط یکی غیر از پدر و مادر انجام بشه ، بهتره .

ممنون از راهنماییتون منم موردی مشابه خانم نامی داشتم اما مدام در برنامه ریزی های مختلف با شکست های متعدد روبرو میشویم و چون دو فرزند دارم و دست تنها هستم مقداری رسیدگی برایم سخت شده است. میتوانید راهنمایم کنید در مورد برنامه ریزی مناسب تا فرزندم علاقمند بشو برای درس خواندن.

سلام.

فرزندان شما چندم هستند ؟

همانطوری که به خانم نامی هم عرض کردم ، بهتره که برخی پیگیری ها توسط فردی غیر از پدر و مادر صورت بگبره .

اگر مدرسه مشاور خوبی داره ، از ایشون کمک بگیرید .

در غیر این صورت باید دنبال فرد دیگه ای باشید .

این فرد با توجه به شرایط شما و فرزنداتون ، تععین باید بشه .

یکیشون میره پیش یکیشو ن الان دوم دبستان هست.