نوستالژی های شیرین مدرسه

ﯾـــــــــﺎﺩﻣﻪ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﭘﺮﺍﺳﺘﺮﺱ ﺗﺮﯾﻦ ﻟﺤﻈﺎﺕﺩﻭﺭﺍﻥ ﺍﺑﺘﺪﺍﯾﯽ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﯾﮑﺘﻪ ﺗﻤﻮﻡ ﻣﯿﺸﺪﻣﺒﺼﺮ ﺩﻓﺘﺮﺍ ﺭﻭ ﺟﻢ ﻣﯿﮑﺮﺩ ﻣﯿﺬﺍﺷﺖ ﺭﻭ ﻣﯿﺰﻣﻌﻠﻢ

ﺷﻤﺎ ﻫﻢ ﺑﭽﻪ ﺑﻮﺩﯾﺪ دریچه فاضلای ﮐﻒ ﺣﻤﻮﻡ ﺭﻭ ﻣﯿﺒﺴﺘﯿﺪ ﺗﺎ ﺁﺏ ﺟﻤﻊ ﺷﻪ ﺑﻌﺪ ﺗﻮﺵ ﺷﻨﺎ ﮐﻨﯿﺪ!!؟؟ ﯾﺎ ﻓﻘﻂ ﻣﻦ ﺍﯾﻦ ﺑﯿﻤﺎﺭﯾﻮ ﺩﺍﺷﺘﻢ!!؟؟ :|

داداش منم همین کارو میکردم 

((گوشتو ميبرما))
جمله ترسناك كودكيمون

"ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺩﻏﺪﻏﻪ ﻫﺎﯼ ﺑﭽﮕﯿﻢ ﺍﯾﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﯿﺮﻓﺘﻢ ﺩﺳﺘﺸﻮﯾﯽ
ﻧﻤﯿﺪﻭﻧﺴﺘﻢ ﮐﺪﻭﻡ ﻃﺮﻓﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺸﯿﻨﻢ... :|"

خیلی خندیدم خاطرات قدیم

ایول خیلی خوب بود

چرا بعد از بعضی از امتحانا کتاب اون درسو پاره میکردیم؟
خودم تو کار خودم موندم

یه شعر نوستالژی برانگیز
کوکا کولا پپسی........دوستت دارم، مرسی

واقعا یاد دوران مدرسه و میز و نیمکت و دوستیاش بخیر

کجايي کبري جان؟هنوز زنده اي؟ازدواج کرده اي؟به بچه هايت ياد دادي کتاب را زير درخت رها نکنند؟بيا کبري جان! بيا و کتاب هاي دبستاني امروز را ببينبيا و ببين خبري از تصميم کبري نيستبيا و ببين که بچه هاي امروز ديگر نيازي ندارند کتاب هايشان را سالم و تميز نگاه دارند تا سالهاي بعد برادران و خواهران ديگر از آنها استفاده کنندبيا و ببين خواهر برادري وجود ندارد که بعدا از کتاب ها استفاده کنداينجا همه تک فرزند شده اند کبري جانبيا و ببين که ديگر خانه اي نمانده که حياط داشته باشد و باغچه و درختيبيا کبري جانبيا تا با هم به ياد تصميم آن روزهايت گريه کنيم....!

جمله ای استراتژیک در زمان دعواهای بچگی!!
.
.
.
.
.
.
...
.
.
....
.
.
.
.
ولم کن تا ولت کنم!!!

همچنان هی به خودم یادآوری میکنم که تو دیگه مدرسه نمیری الان سیزده به در تموم شده ناراحت نباش به تو ربطی نداره !

یادش بخیر اون آب چقد خوشمزه تر به نظر میومد وقتی معلم اجازه می داد بریم تخته پاک کن رو بشوریم، می خوردیم

یادش بخیر چقد تند نویس می شدیم وقتی تا معلم بیاد برسه ردیف ما دفتر تمرینای ریاضی رو نگاه کنه از روی دوستمون می نوشتیم و نشونش می دادیم

تو مدرسه ما رسم این بود هر کس زرنگ بود صف واینمستاد زود تر می رفت کلاس و واسه خودشو دوستاش صندلی بزرگ و خوشگل ازاون سالما می ذاشت[MG'>Smiles/22.gif' />
بعد از پنجره کلاس صف رو نگاه می کرد و همه می گفتیم خوش بحالش ناظم ندیده رفته کلاس، انگار که این صف وایستادن و سرود خوندن اینا چه سختی برامون داشت نمی تونستیم تحملش کنیم

جمله ای استراتژیک در زمان دعواهای بچگی در مدرسه!!
فدا مامانمو میارم روووووووووووت
و واقعن فردا مامان به خاطر یه حرف و دعوای بچه گونه میومد سراغ اون طفل معصوم خطاکار

چند وقت پیش دوست دوران راهنماییم برام این اس ام اس رو زده بود:

کجان اون دوستانی که سر صف پاهامونو 180 درجه باز میکردیم تا واسشون جا بگیریم؟؟!!!


یهویی خیلی دلم برای خودش و خاطرات اون موقع ها تنگ شد . خوبه که این پیام ها هست و یه تلنگری بهمون میزنه که خیلی دور نشیم از گذشته های شیرینمون