نوستالژی های شیرین مدرسه

ﯾـــــــــﺎﺩﻣﻪ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﭘﺮﺍﺳﺘﺮﺱ ﺗﺮﯾﻦ ﻟﺤﻈﺎﺕﺩﻭﺭﺍﻥ ﺍﺑﺘﺪﺍﯾﯽ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﯾﮑﺘﻪ ﺗﻤﻮﻡ ﻣﯿﺸﺪﻣﺒﺼﺮ ﺩﻓﺘﺮﺍ ﺭﻭ ﺟﻢ ﻣﯿﮑﺮﺩ ﻣﯿﺬﺍﺷﺖ ﺭﻭ ﻣﯿﺰﻣﻌﻠﻢ

لامصب جواب نصف سوال های جغرافی این بود:
آب کافی، خاک حاصلخیز، آب و هوای مناسب

میز نیمکت های چوبی و میخ دار رو کی یادشه ؟ زیر میز ۳تا جای کیف یا کتاب داشت … وقت امتحان یه نفر باید میرفت زیر میز و ورقه ش رو میزاشت رو نیمکت …!

یادتون میاد وقتی مدرسه میرفتیم ناظم میومد سر کلاس میگفت 50 تومن پول بیارید با کاسه و قاشق فردا اش میدیم!

داداش کوچیکم کلاس اول بود گوشیو برداشته به دوستش زنگ بزنه مامان طرف گوشیو جواب داده،
داداشم میگه ببخشید علی‌ هست؟
مامانه میگه شما؟
میگه من بغل دستیشم!

آخ آره دقیقا همین بووود 

موقع امتحانا که می شد رو تخته کلاس فرمول هارو می نوشتیم ، بعد یواش پاک می کردیم یه جوری که جاش بمونه و بشه خوند
.
.
.
بعد مراقب میومد تخته رو محکم پاک می کرد ضایع می شدیم

به کهولت سن رسیدم ولی هنوز نفهمیدم اون سوراخ ریزه رو خودکار بیک به چه دردی میخورد

 

یکی از لوازم تحریرای لوکس زمان ما از این پاک کن هایی بود که یه سرش پاک میکرد اون یکی سرش جارو !
حکم Apple ۵S داشت :|

یادش به خیر هر چند وقت یه بار جامدادیمو میبردم تو تشت حمام با آبو تایید میشستم سیاهیاش بره ... اخرش که ترو تمیز میشد انگار نو خریدی کلی ذوق میکردم برا خودم

یادش به خیر هر چند وقت یه بار جامدادیمو میبردم تو تشت حمام با آبو تایید میشستم سیاهیاش بره ... اخرش که ترو تمیز میشد انگار نو خریدی کلی ذوق میکردم برا خودم


تا شیش صبح بیدار مووندن خیلی راحتتر از شیش صبح بیدار شدنه ...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
موافقید؟ :))

کی راحت میشم؟   

یکی از چالش های بزرگی که در کودکی فراروی ِ من بودُ باهاش درگیر بودم
این بود که چه جوری “فریبرز عرب‌نیا” و “ابوالفضل پور‌عرب” رُ از هم تفکیک کنم !!!

وای یادمه یه مدت تو مدرسه ما اپیدمی شده بود همه با اتودو لاک غلطگیر میوفتادن به جون میزا