ﯾـــــــــﺎﺩﻣﻪ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﭘﺮﺍﺳﺘﺮﺱ ﺗﺮﯾﻦ ﻟﺤﻈﺎﺕﺩﻭﺭﺍﻥ ﺍﺑﺘﺪﺍﯾﯽ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﯾﮑﺘﻪ ﺗﻤﻮﻡ ﻣﯿﺸﺪﻣﺒﺼﺮ ﺩﻓﺘﺮﺍ ﺭﻭ ﺟﻢ ﻣﯿﮑﺮﺩ ﻣﯿﺬﺍﺷﺖ ﺭﻭ ﻣﯿﺰﻣﻌﻠﻢ
.
.
.
.
.
.
.
.
ﻫﯽ ﺣﻮﺍﺳﻤﻮﻥ ﺑﻪ ﺩﻓﺘﺮﻣﻮﻥ ﺑﻮﺩ ﺑﺒﯿﻨﯿﻢ ﮐﯽﻧﻮﺑﺖ ﺻﺤﯿﺢ ﮐﺮﺩﻥ ﺩﯾﮑﺘﻪ ﻣﺎ ﻣﯿﺸﻪﻧﻮﺑﺘﻤﻮﻥ ﮐﻪ ﻣﯿﺸﺪ ﻫﻤﺶ ﭼﺸﻤﻮﻥ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﮐﺎﺭﻣﻌﻠﻢ ﺑﻮﺩ ﺑﺒﯿﻨﯿﻢ ﻏﻠﻂ ﺩﺍﺭﯾﻢ ﯾﺎ ﻧﻪ ﻗﻠﺒﻤﻮﻧﻢ ﺗﻨﺪﺗﻨﺪ ﻣﯿﺰﺩ
یادتونه کتابامونو جلد میکردیم بعد که تموم میشد میدیدیم مو رفته لای جلد؟؟؟
یادتونه ﻓﻮﺗﺒﺎﻟﯿﺴﺘﺎ ﻣﯿﺪﯾﺪﻡ
ﻻﻣﺼﺐ ﺳﻮﺑﺎﺳﺎ ﺗﻮ ﺩﻟﺶ میگفت:
ﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺒﺮﯾﻢ
.😳😐😳😁
.
ﻣﯿﺰﻭﮔﯽ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺗﻤﺎﺷﺎﮔﺮﺍ ﻣﯿﮕﻪ:
ﺩﺭﺳﺘﻪ ﺳﻮﺑﺎﺳﺎ ما میبریم 😐
تازشم کاکرو ازون سمت زمین تو دلش میگفت نمیذارم ببرید 😳
واقعا نمیدونم اون موقع ها ماخیلی خول بودیم یا دلا بهم نزدیک بوده😂😂
بچه ها یادتونه قبلِ عید تو مدرسه قرار میزاشتیم که از فلان روز دیگه مدرسه نیایم
کلاس دوم دبستان شیفت بعدازظهر بودم،
باران تندی می‌بارید،
آن روز صبح
یک چتر هفت رنگ دسته نارنجي
خریده بودم،
وقتی به مدرسه رفتم
دلم می‌خواست با همان چتر زیبایم
زیر باران بازی کنم
اما ...
زنگ خورد.
هر عقل سالمی تشخيص میداد که
کلاس درس
واجب‌تر از بازی
زیر باران است.
یادم نیست آن روز
آموزگارم چه درسی به من آموخت،
اما دلم
هنوز
زیر همان باران
توی حیاط مدرسه مانده.
بعد از آن روز
شاید هزار بار دیگر
باران باریده باشد
و من
صد بار دیگر چتر نو خریده باشم،
اما ...
آن حال خوب هشت سالگی
هرگز
تکرار نخواهد شد... !
این اولین
بدهکاری من
به دلم بود که
در خاطرم مانده.
بعد از آن
هر روز به اندازه‌ی
تک تک ساعت‌های عمرم
به دلم بدهکار ماندم،
به بهانه‌ی عقل و منطق
از هزار و یک لذت
چشم پوشیدم،
از ترس آنکه مبادا
آنچه دلم ميخواهد پشیمانی به بار آورد
خیلی وقت‌ها
سکوت اختیار کردم،
اما حالا
بعضی شب‌ها
فکر می‌کنم
اگر قرار بر این شود
که من
آمدن صبح فردا را نبینم؛
چقدر پشیمانم
از انجام ندادن
کارهایی که به بهانه‌ی منطق
حماقت نامیدمشان ...!
حالا می دانم
هر حال خوبی
سن مخصوص به
خودش را دارد ...
يادش بخير معلم ميگفت يه زير دستى و يه خودكار برداريد بريد سالن واسه امتحان
یادتونه پلاستیک پامون میکردم و رو فرش لیز میخوردیم
شما یادتون نمیاد...
یه زمانی میرفتی مهمونی،
برا اینکه نشون بدی با شخصیتی،
نباید موز برمیداشتی!
توي تموم دنيا بچه ها از پله ها بالا ميرن و از سرسره ميان پايين
توي ايران بچه ها با هزار زحمت از سرسره ميرن بالا واز پله ها ميان پايين،😂
تازه به اوني که از طرف سرسره مياد پايين ميگن نيا بر گرد
عاشق اینم که وقتی استاد می پرسه تا کجا درس دادم؟
همه مثه بز همدیگه رو نگاه میکنن و هیچکس جوابی نمیده …!!!
عاشق این اتحاد و هماهنگیم توو وا نکردن لای جزوه!!!
این نوستالژی فک کنم مشترک باشه تو دختر پسرا واسه مدرسه ...
خدا نکنه معلم چشاش لوچ بود ...
وقتی به یکی اشاره می کرد پاشه بره گچ بیاره از دفتر ....نصف کلاس همه با هم میگفتن ..آقا ماآآآآ
وقتی به یکی اشاره می کرد پاشه بره گچ بیاره از دفتر ...نصف کلاس همه با هم میگفتن ...خانم ماآآآا
(گفتم جوری بگم هم پسرا هم خترا بتونن همزاد پنداری کنن با گفته من ....بخاطر این دوبار نوشتم :))))
میدونی ما از کی مفهوم قدرت رو ...تو زندگی فهمیدیم ....از وقتی که انتظامات آبخوری میشدیم ....آی حال میداد :))
الان تو بیشتر مدارس اسنتد ذرت مکزیکی گذاشتن ...اون موقع که ما درس میخوندیم ...ساندویچ مون سوسیس آلمانی بود
(واسه اونا که نمی دونن ...سوسیس آلمانی ...سوسیسی که فقط به بقیه سوسیسا مالیدن ..یکم بوی سوسیس بده و الا همون نون خشک ه با یکم سویا ...:)
یه دفعه هم من رفتم سر صف ورزش صبحگاهی انجام بدم انقدر همه چپ و چوله ورزش می کردن و ناهماهنگ بودن که غش کردم از خنده , کل مدرسه هم با من می خندید هیچی دیگه 2 نمره از انضباطم کم شد
ایول ...
این قضیه که میگم ...واسه ما ...یعنی تو مدارس پسرونه ...بوده ..دخترا رو نمیدونم
ما کلاس چهارم که بودیم باید بزور میرفتیم نماز جماعت که تو مدرسه برگذار میشد ..تو جایی که مثلا
اسمش نماز خونه بود ...در واقع سالن ورزش بود که وقت نماز ...میز های پینگ پنگ رو جمع می کردن
موکت قهوای خال خال نخودی ...(هنوز بعد سالیان دراز رنگ اون موکته رو تو هیچ جا ندیدم :)...پهن می کردن
خلاصه این فضایی که براتون تعریف می کنم ...یعنی نماز خونه ...یه دیوارش ..نوشته های مذهبی بود ..یه دیوارش ...زنیرو بود مرد را راستی ...بعله عرض می کردم
ما تو مدرسه یه آبخوری داشتیم با 8 تا شیر ..2 تا شیر کلا دسته نداشت ...2 شیر هم که دکوری بود ...یعنی آب نداشت :)
این پیش نماز ما ..خیلی ادمه چندتا نقطه ای بود ...یعنی ما که میرفتیم تو نماز خونه ..میومد به دست و پامون دست
میزد که ...مثلا ببینه ما وضو گرفتیم یا نه ....تیمم میمم هم تو کارش نبود :)
تصور کن یه کلاس 40 نفری باید توی 5 دقیقه با 4 تا شیر وضو بگیرن ...چه باغ وحشی میشه :)
برای حل این موضوع ....ما زودتر تو پلاستیک آب میریختیم ...که وقت نماز اجباری ...فقط دستو پامونو خیس کنیم
البته بعضی موقع ها ... غسل دسته جمعی می کردیم ...یعنی نیت می کردیم ...بعد .. مینداختیم هوا کیسه آب رو :)
خلاصه اینا که گفتم تا الان مقدمه بود :)
یه بار سر نماز ...با بچه ها داشتیم با توپ والیبال ..دس رشته بازی میکردیم ...و برای این که هر بازی ..برنده و بازنده داشته باشه
هر موقع پیش نماز میرفت تو رکوع توپ دست هر کسی می موند ..اون بازنده بود ....
شاید باورتون نشه هیجانی که این بازیه داشت ...فینال جام جهانی 98 نداشت
شاید تا اینجا که خوندید منتظر بودید تو به پیش نماز بخوره ..ولی باور کنید که حتی یه بار هم به ایشون نخورد ...
فقط یه بار خورد به مهتابی های سقفی ...که کلا 5 تا مهتابی رو موکت آرام گرفتن و منفجر شدن :)
۲۱۹
