پیش دبستان و دبستان پسرانه دولتی محمدرضا هوایی 1 منطقه 4

ی - نگار : 

maryam nassiri : 

سلام به همه. من پارسال پسرم رهیار می رقت امسال دولتی.اول هم دولتی بود. طبق تجربه من مدارس غیر دولتی (غیرانتفاعی) فقط برای بچه ها تفریح . سرگرمی درست می کنند .ضمنا بجه ها در فاز چشم و همچشمی میافتند و مرتب مسایل مالی را با هم مقابسه می کنند

البته دلیل اینکه من پسرم را خارج کردم بی اطلاعی وحشتناک معلم ها بود

سارا مهدوی : 

سلام بله درست می گید یکی از دغدغه های اصلی هست این مسئله کاش بشه یه مقایسه ای در مورد تعهداتی که مدرسه به شما می داد و میزان تطبیق آن ها با عملکرد را از دیدگاه خودتون توی تاپیک زیر بگذارید تا کمکی بشه برای انتخاب آگاهانه . راستی الان از مدرسه دولتی راضی هستین ؟ از نظر درسی و اخلاقی یه مقایسه ای هم داشته باشید ممنونتون می شم



سلام دوست عزیز.پسر من سال اول و امسال دولتیه.راستش مدارس دولتی هزینه ای برای بچه ها نمی کنن و من هر دو سال خودم مبالغی رو پرداخت کرده ام . برای مثال برای برگزاری جشن ها ، جایزه و ....

بچه ها رو اردوهای گردشی می برن ولی هربار هزینه شو می گیرن.منظورم اینه که آنچه که مدارس غیر دولتی (غیرانتفاعی) برای بچه ها انجام می دن در مدارس دولتی هم هرکدام انجام بشه خانواده ها پرداخت می کنن. منتهی فرقش اینه که در مدارس غیر دولتی (غیرانتفاعی) شما به دلیل مبلغی که پرداخت کرده اید از ابتدا اعتماد دارید و همه چیز رو به مدرسه می سپارید. ولی عملا من بازخوردی که انتظار داشتم را نداشت. پسر من بچه ایه که باید ازش کار رو بخوای ولی در رهیار بچه رها بود و هربار به خودش اعتراض می کردم می گفت کسی از من نمی خواد. و این باعث می شد که من باهاش درگیر بشم. وقتی اوراق امتحانی اش میامد خانه من می دیدم که  خیلی لنگه در پاسخ دهی که 90 درصد هم بخاطر بی دقتی هاش بود ولی معلمش نمره بسیار خوب را بهش می داد و من معترض می شدم. هربار به اولیا مدرسه می گفتم با بچه من سخت بگیرید، جدی بگیرید، معلمش که می گفت گناه داره! مدیر و ناظم می گفتن خانم شما تنها کسی هستید که از ما می خواد با بچه اش جدی باشیم، توبیخ بشه.من می پرسیدم پس بچه کجا باید نظم و قانون را یاد بگیره.بفهمه که مدرسه تمرین ورود با اجتماعه و قوانین بیرحمانه، عادلانه، خوب یا برخوردهای بد داره.

خلاصه اینکه نظریات روانشناسی که بدرد فرهنگ و جامعه ما نمی خورن و بنظر من پاسخگوی نیاز های ما نیستن.

مثلا نظریه ویلیام گلیسر و یا نظریه انتخاب بنظر من در مورد خانواده های به ظاهر روشنفکر، تحصیلکرده و متمدن ایرانی که وقتی بچه شون با صندلی تو سر کسی زده بود و اعتراف کرده بود مورد شماتت مادر قرار می گیره و بهش می گن چرا از حق مسلمت کوتاه اومدی، این نظریات برای فرهنگ غلط ما جور در نمیاد و کارساز نیست.آخر سر روانشناس مدرسه حرف منو تایید کرد و گفت حق با شماست! ما جرات نداریم به بچه بگیم بالای چشمت ابرو!

از طرف دیگه پسرم داشت دروغ گفتن، پز دادن، و حتی کتک زدن رو یاد می گرفت. چون به بچه گفته بودیم تو نباید کسی را بزنی و خوب با این سیستم جلو آمده بود. ولی در رهیار چون کنترل قوی روی مسایل نداشتند آخر سال به من گفت چیزی که شما به من گفتید بدردنخور و بیربطه. باید بزنی چون وقتی نمی زنی کسی از تو حمایت نمیکنه و فقط به طرف می گن دیگه از این کارها نکنیا!

یا که می گفت تو رو خدا تبلت بدید من یروز ببرم مدرسه بچه ها ببینن اینقده پز تبلتشون ندن. یا که ازش می پرسیدن بابات چه کارس ، بابای من وکیله ، بچه منم می گفت بابای من چهار تا وکیل مثل بابای تو داره!