مجتمع آموزشی پسرانه غیردولتی علم و ادب منطقه 1

لباس فرم و پوشش در مدارس علم و ادب

موضوع مهم این است که لباس یکدست و هماهنگ چه ضرورتی دارد و استفاده از آن چه پیامدهایی اعم از مثبت و منفی به دنبال دارد. این موضوع نیاز به کارشناسی و بررسی دارد چرا که پوشش دانش‌آموزان امری بسیار مهم است که تأثیر فراوانی بر روحیه و یادگیری و عملکرد آنان دارد.
شناخت رنگها و تأثیرات روانی آنها موضوعی مهم است که خود یک علم است و هر کسی از آن آگاهی ندارد. از سویی اینکه همه دانش‌آموزان یک مدرسه در طول سال تحصیلی فقط یک نوع لباس بپوشند و از تنوع در پوشش خبری نباشد چیز جالبی نیست و مطمئناً به روحیه آنان آسیب می‌زند.
البته نظارت بر نوع پوشش دانش‌آموزان و جلوگیری از لباس‌های نامناسب از وظایف کارکنان مدرسه است. نباید به دانش‌آموزان اجازه داده شود هر نوع لباسی بپوشند و به دام مدگرایی و فخرفروشی بیفتند اما راه چاره، استفاده از لباس فرم نیست. بلکه باید ویژگی‌های پوشش مناسب به دانش‌آموزان گفته شود و از ورود دانش‌آموزان با پوشاک نامناسب جلوگیری شود. و البته در این زمینه نباید به افراط و تفریط دچار شد و شخصیت و حرمت دانش‌آموزان در همه حال باید پاس داشته شود . از همه بدتر لباس فرم از نوع کت و شلوار به ویژه در مدارس ابتدایی پسرانه است! باورش سخت است کودکان دبستانی که مملو از هیجان و تحرک هستند را مجبور به استفاده از چنین پوشش سنگین و رسمی کرد. حتی ما بزرگسالان هم همیشه کت به تن نمی‌کنیم و در آن احساس راحتی نداریم! کودکی که باید کتانی به پا داشته باشد و لباس‌های راحت و آزاد داشته باشد تا بتواند جست و خیز کند را در چنین لباس سنگینی محبوس می‌کنیم.

از سویی لباس فرم مانع استفاده از لباس‌های محلی در مناطق مختلف کشور می‌شود و با این کار زیبایی‌ها و تمایزهای قومی و فرهنگی نادیده گرفته می‌شود. در هر صورت امیدواریم به این موضوع از نگاه علمی و انسانی نگاه شود و بدانیم که چه باید کرد. در این زمینه نباید از کشورهای غربی تقلید کنیم و بگوییم چون در آنجا فلان چیز مرسوم است ما نیز باید آن را انجام دهیم. لباس فرم را به طور کلی نمی‌توان نفی کرد و آن را کاملاً مضر دانست اما این یکدستی نوعی تکراری بودن را به دنبال دارد و حس زیبایی‌دوستی کوذکان و نوجوانان را تخریب می‌کند و به روحیه آزادی و آزادگی‌شان آسیب می‌رساند.