پست پیشرفته

پرپر نوشت:

پروانه که کاملا از حال رفته بود بی هوش و بی جون رو زمین افتاده بود سعید و هیچ خبری از اتفاقات دورش نداشت تا اینکه بعد چند ساعت پروانه با صدای سعید که می گفت پروانه جان عزیزم صدای من رو میشنوی چشماش رو باز کرد و چهری سعید رو خیلی تار و محو میدید رو به سعید کرد و پرسید چه اتفاقی افتاده سعید که خیلی احساس گناه می کرد گفت پروانه من و ببخش من باعث این اتفاق شدم پروانه خیلی ترسیده بود و گریه می کرد که صدای پرستار به گوش رسید ، چه خبره چرا همه اینجا جمع شدید دور مریض رو خلوت کنید ، بیرون ، بیرون ، بیرون
سعید دستای پروانه رو رها کرد و رفت بیرون اتاق
پرستار همینکه پانسمان پای پروانه رو عوض می کرد زیر لب می گفت اشتباه بزرگی کردی که بدون خانواده رفتی بیرون از خونه معلوم نیست بیرون چه خبره جشنه چاهارشنبه سوریه یا جنگ داخلی انگار میخوان همدیگرو بکشن
پروانه به پرستار نگاه می کرد و به حرفاش گوش می کرد ، پرسید خانم ، چه اتفاقی برام افتاده چه بلای سر پام اومده
پرستار : برو خدارو شکر کن که نارنجکش خوب عمل نکردو کامل نترکید وگرنه معلوم نبود الان پا داشتی یا نه خدارو شکر آسیب جدی ندیده تا چند روز دیگه خوب میشی بیشتر مراقب خودت باش الانم بهتره بری خونه استراحت کنی
پروانه : خانم میتونم رو پام راه برم
پرستار : نه باید چن روز با عصا راه بری احتمال داره که لازم به عمل زیبای داشته باشی
پروانه : :( :( :(
........