مرضیه قربانی نوشت:
فکرای من(پروانه): خوب شاید منم بهتر باشه ازش یه کمکی بخوام که خیلی برام حیاتی نباشه و اون هم صددرصد برای تلافی من رو وسط راه ول میکنه و دستم رو میذار توی حنا و بعد که میفهمه من نیازی بهش نداشتم کنف میشه
مممم چه کاری یعنی خوبه... درینگ درینگ
به خودم اومدم دیدم سیما داره زنگ میزنه
گوشی رو برداشتم و باهم صحبت کردیم اون که خیلی نگران بود براش داستان رو تعریف کردم و فکرهایی که به سرم زده بودم براش گفتم و فقط اونور گوشی صدای خنده میومد... بعد که دید من سکوت کردم خودش رو جمع و جو ر کردو گفت :
خوب میخوای برای پروژه این ترم ازش کمک بگیر مثلا میتونی بگی که به کسی قول نده که همگروهی باشه باهاش ولی در واقع اسم خودم و خودت رو به صورت رسمی رد میکنیم برای گروهی اما اسم اون رو رد نکن و بگو که تو اسم رو رد میکنی.. استاد رضایی حسابی کفری میشه و حالش رو جا میاره ........
چطوره ؟